Klasik bir Rus yaşamını anlatıyor diyebilirsiniz ama bir çocuğun gözünden yaşamın bu kadar zor oluşunu görmek... Daha hayatın başında babasını kaybetmiş ve akrabalarının yanında bi hayat yazmak zorunda kalmış bir çocuğu anlatarak başlıyor aslında. O çocukla beraber okur da yaşıyor ve hissediyor. Kitaptaki anlatılar ve tasvirler okurun zihninde yaşananları somutlaştıracak biçimde. Benim için kitabın ortasından sonuna doğru daha akıcılık kazandı kitap, bunun sebebi olayların daha da yoğunlaşması olabilir. Genel çerçevede baktığımızda Aleksey'in sürekli savruluşunu, nine-dede ile yaşamını, annesi olmasına rağmen aslında annesiz büyümeyi anlatan ama bu hüzün içinde kendi çocukluğunu yaşamaya çalışan bir yaramazın biyografisi diyebilirim.