Mustafa
@mustafa9516
Birçok yıldız var gökyüzünde ama göremiyorum. Şehir ışıkları engel oluyor, gözlerim onları görebilecek kapasitede değil ya da yıldızların ışıkları yeterince ulaşamıyor. Yıldızlar çırpınıyor orada onları görmem için, enerjilerini harcıyorlar bana orada olduklarını kanıtlamak için. Yoksullar da biraz yıldız gibi, şu soğukta üşüyen hayvancağızlar ve bilumum sesleri ve elleri bana ulaşmayan şeyler. Medya ise daha çok sokak lambası gibi. Ben ise yerimden kımıldamayan aciz bir heykel. Ben sizim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
girdapların gücü yetmiyor içine çekmeye, retinamdan çıkan meşale ateşiyle karanlıkları yararak geliyorum, bir kenti tuzla buz edecek fırtınaya kafa tutarak geliyorum, geliyorum durgunluğa inat.
Zehrini akıttığın bu sokakları nasıl unutabilirsin? Her gece çıkıp yollarını arşınladığın, siyah ayakkabılarını kirleten ve buna rağmen her seferinde daha bir istekle yürüdüğün bu yolları, seni düştüğün birçok boşluktan çekip de kurtarıveren şu parkı -işte şurada görüyorsun o salıncağı, çocukların neşeyle kaydığı kaydırağı!- nasıl unutabilirsin ha? Nereye gidersen git sen burayı unutamazsın aga, buranın muadillerinde sürünürsün. Şu tahterevallide bulduğun geçmişi -sana her ne kadar iğne uçları gözükse de- ve yüzünde tebessüme dönüşmesini, geçmişin yıkıcı tarafını değil de yapıcı tarafını, bardağın o dolu tarafını görmeyi sen nasıl öğrendin sanıyorsun? Hayatın gerçekleri seni sürekli karamsar olmaya itti fakat bu parkta bulduğun şey çocukluğunun hayalperestliğini ortaya çıkardı ve... Ve sen de biliyorsun ki şu an oturduğun bank dahi senin için birçok gerçekten daha değerli hale geldi. Bunu yadsımak ve bundan kaçmak, bunu imge olarak dahi unutmaya çalışmak kendine karşı zorbalığındır, benliğini idam etme çünkü hayatın tekdüzeliği yeterince ceset kokuyor.