Elif Sunulu
@mutali
edebiyatçı
Olaylar March kardeşler dediğimiz dört kız kardeş etrafında gelişmektedir. Babaları iç savaş döneminde cepheye gittikten sonra anneleri ile birlikte yalnız kalırlar. Ve başlarına birçok olay gelir bizde yaşadıklarına bir kenarda oturup onları izler gibi şahit oluyoruz.
Kardeşlerimizi tanıyalım; Margaret diğer adıyla Meg; on altı yaşında sevimli, duyusal, güzel kıyafetlerin ve zenginliğin özlemini duyan en büyük kardeştir. Jo ise Meg'den bir yaş küçük ve aslında tek güzelliği uzun ve gür saçları olan karakter olarak erkeksi bir yapıya sahip ve kitaplara, atlara meraklı yazar adayı ikinci kardeştir Elizabeth diğer adıyla Beth; yardımsever, utangaç, piyano çalmayı çok seven onüç yaşındaki kız kardeştir. Ve en küçük kardeş olan Amy, büyümüş de küçülmüş diyebileceğimiz çocuk karakterlerinden biridir, şımarık ve sanatçı ruhludur. Birbirlerinden farklı karakterlere sahip olan bu dört kardeş zaman zaman çatışma yaşasalar da birbirlerine çok güzel destek olmayı biliyorlar. Güzel betimlemelerin yapıldığı karakterlerin ve mekanların biraz detay verilerek anlatıldığı güzel bir aile veya kardeşlik romanı diyebiliriz. Yan karakter diyebileceğimiz Laure'nin de hayatına ve yaşadıklarına şahit oluyoruz. Ve kendisi kardeşlerimize iyi bir arkadaş oluyor. Eğitim almış ve kendisini geliştirmiş tam bir beyefendidir kendisi.
Farklı hedefleri olan bu kızlar yaşadıkları olaylar neticesinde aslında sağlığın, ailenin, ve sevginin daha önemli ve değerli olduğunu öğreniyorlar.
Genel olarak beğendiğim bir kitap oldu. Ancak başladığımdan beri kendime bu kitabı neden almışım, okumasam da olurmuş dedirten şeyin kitabın anlatımı olduğunu fark ettim. Anlatım hayli basit olduğundan benim dişime göre değildi diyebilirim. Olay akışını beğendim ancak anlatımı okurken sıkılmama neden oldu. Bir de devam
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Yol açın tevazuya! Ki Hamdun el-Kassar haritasını çizsin: "Tevazu, hiç kimsenin ne dinde ne dünya hususunda sana ihtiyacı olmadığını bilmendir." Yol açın tevazuya! Ki Ebu Yezid kristal bir ayna getirsin soranlara. "Kişi ne zaman görür mütevazı birini aynada?" Ayna yansıtır cevabı: "Kişi kendisinden daha kötü birini görmediğin de dünyada!"
Sâdî, "Sırrını herkesin yanında ortaya atma. Ben sır sahipleriyle aynı kadehten içen casusları çok gördüm. Niyetini sen den başkası biliyorsa, öyle düşünceye, öyle bilgiye acımak gerek," sözleriyle sırlarken hikmet küpünü, Hz. Ali, "Sırrın kanındır. Onu damarlarında dolaştır. Gizlersen sevincin olur, yayarsan felaketin," diyerek sır küpüne çeviriyor çamuru.
harfleri telaffuz etmek değil okumak. Dudakların değil zihnin kıpırdaması. "Okuyabiliyor mu sun, öyleyse anlamalısın," diyor Goethe. Anlaşılmıyor mu? O halde kürek çek, açıl kıyıdan. Hem iki kişilik bir yolculuktur okumak; yazan ve okuyan aynı teknede. Denizi de paylaşıyorlar fırtınayı da. Ağı birlikte çekiyorlar derinlerden. Güneşi birlikte batırıyorlar. Yazar öyle şeyler fısıldıyor ki kulağına, söylenmeyenleri de işitiyor okur.