Ben müzeleri gezmek istiyorum, tiyatroya gitmek istiyorum, edebiyatla ilgilenmek istiyorum, müzikle mutlu oluyorum. Yemek yapmaktan hoşlanıyorum ve doğayı ve beni gerçekten anlayan insanla zaman geçirmek istiyorum. Ben ne ara bu kadar karamsar hale geldim ? Beni ne ara nefes alamayacak kadar köşeye sıkıştırdınız?
Ne ara sevdiğim şeyleri sayamaz oldum?
Arkadaşlar evet hayat zor gerçekten zor , ama sevdiğiniz şeyleri sayamayacak kadar kendinize kötü davranmayın. Sizi siz yapan asıl unsurları görmezden gelmeyin . Bu hayatta siz varsanız aileniz, arkadaşlarınız , sevdikleriniz var . Siz yoksanız bu hayatta , aileniz nasıl sizin hayatınızda olacak ? Olamazlar ki çünkü siz yoksunuz . O yüzden mutlu olmanın yollarını arayın hep , kimseyi kırmamaya çalışın ( ki kitap okuyan birinin kırıcı olduğunu ben pek düşünmüyorum) ve sevdiğiniz şeyleri yapın , kitap okuyun , film izleyin , bisiklet turu yapın vs...