Beyaz Geceler ve Yufka Yürekli kitabı hakkındaki düşüncelerim…
Bu kitabı okuduğumda ana karakterde kendimi gördüm. Onun hayalperestliğini, yaşadığı aşkı ve sevgiyi kendi içinde büyütmesini, bununla ilgili hayaller kurup içinden belli bir umut beslemesini hissettim. Belki hayal kurarken dışarıdan bakınca aptalca, saçma ve anlamsız görünebilecek ama insanı yine de bir şekilde mutlu eden bir yanı vardı bu durumun. Fakat bir yandan da o hayalin gerçekleşmemesinden doğabilecek acı ve üzüntü de çok derindi.
Geceleri kurulan hayaller, zihinde sürekli canlandırılan o sahneler, sonrasında gerçeğin yüzüne çarpmasıyla oluşan acı gerçekten çok sarsıcı. Ana karakterimiz günün sonunda yine yalnızlığıyla baş başa kaldığını hissediyor çünkü aşık olduğu kadın başkasına gitmişti. Kim bilir neler yaşadı, neler hissetti… Belki onun adına mutlu olmuştu ya da en azından mutlu olduğunu düşünmek istemişti. Ama günün sonunda yine kendi hayallerine dönüyor, gerçek hayatla yüzleşip acı ve düşünceler içinde gecelerini geçiriyordu.
Yine bu kitapla birlikte Dostoyevski’nin Yufka Yürekli adlı eserinde de benzer bir düşünce yapısı dikkatimi çekti. Vasya dediğimiz karakterin ne kadar alçakgönüllü, kibar ve naif biri olduğunu görüyoruz. Adı üstünde “yufka yürekli” oluşu, onu sürekli başkalarının yanında mahcup hissettiren bir özelliğe dönüşüyor. Kendisine verilen küçük bir görevi bile aşırı büyütüyor, kendine gereğinden fazla sorumluluk yüklüyor.
Oysa ona görev veren kişi bile bu işi o kadar da önemli görmüyor. Yazıların zamanında teslim edilmemesi gibi durumlar belki işveren için büyük bir sorun bile değilken, Vasya bunu sanki büyük bir başarısızlıkmış gibi içselleştiriyor. Ona güvenin sarsılacağını düşünüp derin bir rahatsızlık yaşıyor.
Aynı şekilde sevdiği kadına karşı da benzer bir düşünce içinde. Kadın onu seviyor ve onunla evlenmek istiyor ama Vasya, fakir
Genel olarak Dostoyevski'nin karakterlerini sevmiyorum-kitapları gayet güzel- çünkü özellikle baş karakterler devamlı akıl dışı davranışlar sergiliyor. Konuşmaları, düşünceleri ise bana tamamen ters düşüyor. O zamanın Rus'yası belki bu şekildedir ama ben kitapları ve karakterleri günümüz çerçevesinde inceleme taraftarıyım. Bu kitaba geldiğimizde, küçük ve tahmin edilebilir bir spoiler vereyim, sonu kötü bitiyor ve kitabı sevmemin sebebi de alışılagelmişin tersi bir şekilde bu. Ana karakterin kitabın sonunda mutlu olmaması hoşuma gitti. Çünkü "Geceler"de paylaştığı fikirleri, hayatı, tercihleri beni karakterden itti. Tam tersi olarak ikinci ana karakteri sevdirtti.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sonsuz Şükür: YalvaçEdebiyat
Puan vermedi
Sana selam sana ışık olsun.
Karanlıktan Gelen’in sesi sarıp sarmalamış Yalvaç’ı. Pek çok hayattan süzülen arı duyguları birer birer koynuna düşürmüş. O ses bir şekilde, nasıl olduğunu asla anlayamadığımız haliyle, en iyi bildiği şeyin peşinden gitmeye devam ediyor. Giderken de soluğuna dokunduklarını ışığın yoluna savuruyor. Hatırlıyoruz; ses, karanlıktan geliyordu ancak su gibi akışkandı. Sözler verdik ve yeminler ettik, karanlık ormanlardan geçtik. Kendi yolumuzda, kendimizce idrak ettiklerimiz, gördüklerimiz bizi sürükledi geceler ve gündüzler boyu. Sürükledi ışığa ve ışık olacak olana. Bizler O’nun ve yolculuğunun kutsal şahitleriyiz.
“Yalvaç” büyümüş ve kendi başına bir hat, bir merkez olmuş. Masumiyetin yok olduğu ya da baştan yazıldığı kimi anıları ve yaşanacak sayısız hayatları kendisine çeker olmuş. Onun yolu Baba’nın yolu. Baba’nın tozlu ve kasvetli, sitemkâr, yer yer acıyla ve türlü işkencelerle süslenmiş görkemli kurtuluş yolu... Ne mutlu ona ki Yalvaç’a ses olan pembeli sesi, onu yazan narin elleri bu hat üzerinde ölümsüzlükle müjdelenmiş. Kutlu olsun, yolu bahtı açık olsun.
Gece’nin duaları Sinestezi’den beri susmadı, durulmadı. Mırıltıları şehrin tekinsiz sokaklarında ve ölü bakan insanların ruhlarında yuvalanmaya devam ediyor. Kim bilir belki de Yalvaç onu duymuştur. Ne mutlu Yalvaç’a soluk olana ki göğsünü kendisi dikmiş; Alva’da ve Livia’da hayat bulmuş.
“Korkma, karanlıktan gelen seni koruyup kutsayacak. Yoluna ışık, ruhuna esenlik verecek. Matemin, kederin dağılacak, seni üzen küf kokulu bedenlerden arınacak, kendini bulacaksın… Küf gece, sen ciğerimi delen; mühürlendik sonsuza kadar gecede, karanlıklar prensi bize şahitken.”
Sana, Baba’ya, Bütüne ve Kaynağa sonsuz ışık, sonsuz şükür olsun.
Yalvaç 
Selda Uygur
Yalvaç Selda UygurKısa ve öz İnceleme... Tatlı geceler kitap arkadaşlarım <3
"İnsan ruhu, insan bilinci bir masa köşesine çarpınca rastlantı sonucu yaralanan bir diz değildir."
Selamlaaar! 🩷
Merak edip bir solukta okumuş olduğum, okurken kâh heyecanlandığım, kâh üzüldüğüm ve yeri geldiğinde içimde bulunan bir takım duygu ve hislerin kımıldadığını fark ettiğim "Anne Bir Sabah İyiler Kazanacak" isimli kitap...
Sohbet tadında ilerleyen, okuyucuyu hiçbir şekilde sıkmayan ve akıcı üslubu sayesinde sürükleyicilik sağlayan çok güzel bir kitap.
İçeriğinde; mektuplar, duyguların satırlara aktarılışı ve kimi zaman da hüzünlendiren satırlar bulunuyor.
Kahve eşliğinde bir çırpıda okurum diyen okurlara tavsiye ederim...
İyi geceler.
Kitapla kalın, mutlu kalın...
🩷
Öncelikle hepinize iyi geceler.
Ben normalde kitapları önerilere, beğenilere göre almayı seçen bir insanım. Çok bilinmedik kitaplar alıp başladığımda kötü çıkarsa mutlu olmayacağımı düşünürüm. Ancak bu sefer sahafta dolaşırken yüzlerce kitabın arasından gözüme bu kitap takıldı ve yorumlarına bakmadan alıp geldim. Eve gelip bu uygulamada arattığımda da kitabın çok okunmadığını doğru düzgün alıntısının bile paylaşılmadığını gördüm. Kitabı okudum, bitirdim ve bugünden itibaren biliyorum ki birşeyin güzel olmak için çok fazla kişinin onaylamasına ihtiyacı yoktur. Gerçekten önyargılarımı kırdığım, her sayfasından zevk aldığım, her sayfasından bir mesaj çıkardığım bir kitap oldu. Özellikle kitapta birinci bölüm ve bölümün son sayfaları sanırım hiç unutmamamı ve bu kitabı herkese önermemi sağlayacak olan sayfalardı. Kitabın içeriğiyle ilgili hiçbir bilgi vermek istemiyorum çünkü okuyan kimsenin pişman olmayacağına eminim diyebilirim. Okuyan herkes kendi bakış açılarıyla, kendi görüşleriyle okusun isterim. Bu tarz bilinmedik kitaplardan önerebileceğiniz varsa önerilerinize her zaman açığım, okumaktan çok memnun olurum.
Hepinize sevgilerimle…
Turhan Kayaoğlu
Turhan Kayaoğlu
Sonunu tahmin etmiştim aslında fakat yine de beklediğim son olmasın istedim. Yalnızlığın bu kadar iyi işlendiği daha iyi bir roman var mıdır bilmiyorum.