Betül
@mutlukalem
Ah Gogol.
Gencecik yaşında, hayatının baharında veda ediyor yaşama. Manik Depresif Psikoz hastası Gogol. Ölü Canları da hastalığının tedavisi sırasında yazdığı önemli bir eser. İlk cildi bitirmiş ama ilk cildinde kullandığı karakterlerin çok olumsuz işlendiği düşüncesinden kurtulamamış, bu tipleri biricik Rusyasına yakıştıramamış, ikinci bölümde daha aydınlık bir Rusya için umut olması adına daha olumlu tipler işlemek için çabalasa da başarılı olamamış. Bu durum onu daha buhranlı bir duruma sokmuş, hatta bu durumdan kurtulmak için hacca bile gitmiş. Ama ne fayda krizlerin ardı arkası kesilmemiş. On yıllık emegi olan ikinci cildi atmış ateşe. Bir kısmı kurtulsa da çoğu yanmış ve kitapta yarım kalan kısımlar editörlerce tamamlanmış. Daha fazla dayanamayan Gogol kendini aç bırakarak bu yaşama gözlerini yummuş. Ve ardından bir mektuptan: "Ölmem gerek, Hazırım da buna." satırları kalmış geriye.
Kitabın konusuna gelecek olursak Rusya'da köleliğin hakim olduğu zamanlarda geçiyor romanımız. Generaller, feodaller, rüşvetçi memurlar, toprak sahipleri, köylüler, köleler.. Daha niceleri.. Klasik Rus edebiyatı. Hepsini en detay haliyle işlemiş Gogol. Ana karakterimiz Çiçikov da hiçbir işte dikiş tutturamamış ve kendini kayıtlarda yaşıyormuş gibi görünen ancak ölü olan canları sahiplerinden bir kılıf uydurarak satın almaya, onlar üzerinden para kazanmaya adamış. Kasaba kasaba gezmiş, kendi karakterini farklı farklı göstererek soylu toprak sahiplerini kandırmıştır. Bu döngü içinde dönüşünü ve onu bekleyen sonu okuyoruz kitapta. Toprak sahiplerini de detaylı işlemiş yazarımız. Rus insanı tiplemelerini çok güzel sunmuş okuyucuya. Zengin ama cimri olanlar, toprak sahibi olmasına rağmen sorumluluk almadığı için toprağını enkaza çıkaranlar, hayatı balo balo gezmekten ibaret olanlar,
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sıcaklığı kalmamış bakışlarım hiçbir şeyi konuk etmiyor kendine, hiçbir şey bana gülünç gelmiyor, eskiden yüzümde canlı hareketler yaratan, bitmez tükenmez biçimde gülmeme, konuşmama neden olan şeyler şimdi gözümün önünden ilgisizce akıp geçiyor, kımıltısız dudaklarım kayıtsızlığını, buz gibi sessizliğini bozmuyor. Ah, benim gençliğim! Diriligim, tazeligim, ah!
Dünyanın neresinde olursa olsun, ister sefil, binbir engelle dolu yoksul bir yaşam sürenler arasında, isterse tekdüze, soğuk, sıkıcı bir yaşam süren yüksek tabaka arasında olsun, hayatta hiç değilse bir kez, insan o ana dek karşılaşmadığı, bilmediği, görmediği, ona ömrü boyunca yaşadığı duygulara hiç benzemeyen duygular yaşatacak bir durumla karşılaşır. Yaşamımızı ilmik ilmik ören hüzünler arasında bir an için bir sevinç ışıltısı parlayıverir.
Sabahattin Ali hayranlığım kitaplarını her kapatışımda katlanarak artıyor. #yenidünya kitabı hikaye tarzında ele aldığı bir kitap. Kısacık hikayelerine öyle büyük anlamlar yüklemiş ki kitap su gibi aktı gitti. Çok keyif alarak okudum. Sizi duygudan duyguya sürüklüyor ve bunu ustalıkla yapıyor. Anadolu insanını konu edinen 13 hikaye. Siyasetin kirli yüzü, yoksulluk, aşk, köylüye yapılan kötü muameleler, kimsesizlik, bunun getirdiği çaresizlik daha bir sürü duyguyu gerçekçi anlatım tarzıyla buram buram hissettirip yaşatıyor size #sabahattinali.
