Hayatın küçük anlarında saklı duyguları ve farkındalıkları kelimelere döker. Onun için yazmak, bazen bir düşünceyi paylaşmak bazen de bir kalbe sessizce dokunmaktır.
Çünkü güzelliğin acayip tarafi, insanin onu sadece seyredebilmesidir. Bir tarafini alip eve götüremez veya küçük bir parçasini özel bir yerde saklayamaz. insan güzellige hep bakar durur, fazlasini elde edemez. Uzun uzun baktiktan sonra yoluna devam etmek zorundadir...