Reklam
şimdi de aşktan mı korkuyorum. aslında herkes aşktan korkar hayatın bir noktasında bunu öğreniriz. ya mutluluktan korkmak. mutluluktan korkmak en kötüsü. çünkü mutluluk sonsuza kadar sürmez. hayatımın aşkıyla tanıştım diyelim elbet birgün bu aşk bitecektir. bundan kaçış yoktur. ya yavaş çalışan hastalığın elinden ya saçma bir olaydan ya da bir yerde duyulan sözlerden ya da artık birbirini uyumsuz hale getiren iki faklı karakter yüzünden. kısacası mutluluk her zaman biter. en iyi ihtimal aynı anda ölmemizdir.
+Ne yani aşktan mi korkuyor?
-Herkes aşktan korkar ahmak. 20'lerine gelince bunu öğreneceksin. Ama mutluluktan korkmak için çok nadir ve çok güçlü bir varlık olmak gerekir.
+Aptalca.
-Aptal olan sensin. Bu yüzden mutlu olmaktan korkmuyorsun. Ne kadar akıllıysan bunu o kadar iyi anlarsın. Mutluluk bir tuzaktır. Sonsuza kadar sürmez. Diyelim ki hayatının aşkıyla tanıştın. Bu elbette bitecektir. Bundan kaçış yoktur. Bir hastalığın ağır çalışan ellerinden ya da doğa yürüyüşünde ayağının kaymasının şokundan olabilir. Artık birbirine uyumsuz hâle getirene kadar birbirini şekillendiren iki karakterin aşınmasından ya da bir gece barda söylenmesi gereken şeyleri söyleyen ihtiyar bir yabancının sözlerinden kaynaklanabilir. Kısacası, mutluluk her zaman biter. En iyi ihtimalle ki bunu iyi düşün, en iyi senaryo aynı anda ölmenizdir.
•Rick and Morty
- Herkes aşktan korkar… Ama mutluluktan korkmak için çok nadir ve çok güçlü bir varlık olmak gerekir.
- Aptalca.
- Aptal olan sensin. Bu yüzden mutlu olmaktan korkmuyorsun. Ne kadar akıllıysan bunu o kadar iyi anlarsın. Mutluluk bir tuzaktır. Sonsuza kadar sürmez.
| Rick and Morty
İfadesizliğe sebep olan en önemli şey hissettirilen ve içinde yaşadığın duyguların adını koyamayacak kadar karmaşık olmasıdır. Bir duygu da sabit kalamamak ve bunu çok kısa bir zaman diliminde yaşamak ifadesizliği getirmektedir. Mutluluktan ağlamak gibi içinde hüzün taşırken korkmak gibi... ve bu duyguları diğer insanlara belli etmemeye çalışmak ya da ifade edebilmene rağmen önemsenmemesi körelmiş bir bıçak gibi insanı duygusuzluğa karamsarlığa güvensizliğe suskunluğu yalnızlığa ifadesizliğe itiyor. Umarım anlaşıldığımız yerde çiçekler açana dek kendimizi koruyabiliriz.
Reklam