Mutlu
@mutlunotlar
Instagram hesabım;
instagram.com/mutlunotlar
146 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Reklam
Claire Keegan ile İrlanda Edebiyatı'na kaldığım yerden devam ediyorum. Normalde yorumlarımı eleştiriyle başlatmayı pek tercih etmem ama bu kitapta, sanki anlatılmak istenip de anlatılamayan bir şeyler varmış gibi hissettim. Yazarın hikâyeyi neden bu kadar kısa tuttuğunu da açıkçası kestiremedim. Yine de, tek oturuşta okuyup bitirdiğim ve keyif aldığım bir kitap oldu.
Gelelim kitaba…
Hikâye, ailesinin maddi zorluklar nedeniyle kısa bir süreliğine başka bir aileye emanet ettiği küçük bir kızın gözünden anlatılıyor. Kendi ailesinde göremediği sevgi ve ilgiyi, Kinsella çiftiyle geçirdiği kısa zamanda tatma fırsatı bulan bu isimsiz kızın duygularına ve yaşadıklarına tanıklık ediyoruz hikaye boyunca.
Keegan’ın sade ama derinlikli dili, küçük bir çocuğun gözünden dünyayı görmemizi sağlıyor. Hikâyede çok fazla olay yok belki ama kelimelerin arasına saklanmış duygular bir hayli yoğun. Özellikle kız çocuğunun zamanla Kinsella çiftine duyduğu güvenin ve aidiyet hissinin gelişimini okumak oldukça keyifliydi.
Kalemini fantastik bulduğum bir yazar Mine Söğüt. Neden böyle diyorum? Çünkü yazdıkları beni her defasında gerçeklikten bir şekilde koparıyor. Bu sefer de cinler ve periler diyarına, cinperilerin evrenine götürüyor bizleri.
Kurguyla gerçeğin iç içe geçtiği bir hikâye okuyoruz bana kalırsa. Öncelikle insanın aklına takılan soru şu: Neden kitabın adı "Beş Sevim"? Yazar, sanki bunu merak edeceğimizi biliyor gibi açıklıyor bu ismin hikâyesini. Böyle bir yer gerçekten var mıdır, bilmiyorum. Ama Ekşi Sözlük'te okuduğum bir entry'de bu apartmanın var olduğu fakat adının değiştirildiği yazıyordu. Gelgelelim, bu apartmanı bu kadar özel kılan nedir dediğinizi duyar gibiyim. İşte burada, beş katlı apartmanın her bir katında yaşayan sakinlerin hikâyesine kulak vermek gerekiyor.
Apartmanın sahibi, psikiyatr Doktor Samimi’nin Cihangir Pürtelaş Sokağı’nda yer alan bu apartmana beş akıl hastasını yerleştirmesiyle başlıyor her şey. Doktor Samimi’nin amacı, cinperilerin oyunlarını anlamak ve onları bu savaşta yenmektir. Her bir hastanın cinperilerle olan münasebeti, Samimi’ye bu yolda ışık tutacaktır elbette.
Hikâyeler, tıpkı eski masallar gibi karanlık ama büyüleyici bir dokuyla örülmüş. Her katın kendine has bir ruhu, her karakterin iç dünyasında başka bir uçurum var. Hikâyeleri okurken zaman zaman ürperiyor, zaman zaman da gerçeklik algınızla oynandığını hissediyorsunuz. Çünkü Mine Söğüt, deliliğin de kendi içinde bir mantığı olduğunu gösteriyor. Delilik; sevgisizliğin, ilgisizliğin, travmaların bir yankısı olarak karşımıza çıkıyor.
Kitap, hikâyeler içinde hikâyeler anlatarak ilerliyor. Her bir karakterin geçmişiyle yüzleşmesi, cinperilerin simgesel varlığıyla birleşerek psikolojik derinliği olan bir anlatıya dönüşüyor. Ve en sonunda, her şeyin hiç de "öyle" gözüktüğü gibi
Annie Ernaux, Genç Adam’da kendisinden 30 yaş küçük bir üniversite öğrencisiyle yaşadığı ilişkiyi anlatıyor. Bir solukta okunabilecek bu kısa anlatıda, her zamanki gibi yalın ama incelikli bir dil kullanarak arzunun yaştan bağımsızlığını cesurca ortaya koyuyor. Bu ilişki, toplumsal normlara karşı bir tür başkaldırı niteliği de taşıyor.
Ernaux, bu deneyimi bir çeşit zamanda yolculuk olarak değerlendiriyor. Kendi geçmişiyle yeniden yüzleşme fırsatı bulurken, eskiden sorun edeceği sınıfsal farklılıkları artık bir şekilde görmezden gelebildiğini fark ediyor. Genç adamla yaşadığı ilişki, ona gençliğini, kadınlığını ve cinselliğini yeniden yaşama imkânı sunuyor.
Ernaux severlere tavsiyem olsun o halde!
