Kitap genel olarak çok güzel bir edayla ruhsal durumları aktarıyor ama beni sinir eden bir eleman var bu eserde o da Lord Henry. Bir insan bu kadar manipüle etmekde başarılı olabilir ancak, Dorian gibi olgunlaşmaya korkan, açığa çıkmak için ne yapacağını kestiremeyen küçük bir meyveyi parmağında bozuk para gibi oynatıyor ve gerçekten okurken kitabın içine girip dorianı onun kafa ütüleyen konuşmalarından çıkarmak istiyor insan. Yazarımızın amacı buysa amacına ulaşmış nacizane fikrimce. Oscar Wilde