ELİF MUTLU
@muutluelif
Bu duvar,taştan hapishane; bu kapı tahtadan hapishane;bu gardiyanlar etten kemikten hapishane. Hapishane,dehşet verici,eksiksiz ve bölünmez,yarı ev yarı insan bir varlık türüdür.
Ben onun avıyım; beni örtüyor,bütün kıvrımlarıyla beni sarıyor. Granit duvarları içine kapatıyor beni,demir kilitleri altına kilitliyor beni ve zindanı gözleriyle gözetliyor beni.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zaten böyle bir şeydi mazi.Kilimin üzerine dökülüvermiş kırıntılara benzemezdi. İnsan , canı istediği zaman pencereyi açıp mazisini çırpamazdı.
Sayfa 94 - Doğan kitap
Renkler konusunda haklıydı.İnsanlar gibi,anların ve durumların da kendilerine has renkleri vardı; bir de ölümlerin.
Sayfa 49 - Doğan kitap
