Eda
@mvgl
“ Ne içindeyim zamanın /
Ne de büsbütün dışında “
— Bütün fecaat , insanın, insanla karşılaşa karşılaşa, en sonunda kendisini tanımayacak hale gelmesi…
Sanki Nuran , sultanîyegahın, mahurun, segâhın iklimlerinde mahpustu.
Her şey birbirinde kayboluyor , birbirinde arıyor, birbirinde buluyordu.