Eda
@mvgl
“ Ne içindeyim zamanın /
Ne de büsbütün dışında “
Hayat nasıl iki kutbun arasında çalışıyordu? Bir tarafta insan için bir yığın yükseltici şey , öbür tarafta da sanki bütün bu yükseltici şeylerle aramızı kesmek, bizi onlardan ayırmak isteyen küçük endişeler, hesaplar, bedava düşmanlıklar vardı.
Hayatında bir yığın hülyadan başka ne vardı ; yarın sabah, sen de bir hayal olmayacak mısın ?..
Hayır , Allah ‘tan bir şey istemeyecekti artık. Onu kaderiyle veya ömrünün arızalarıyla karşılaştırmayacaktı. Çünkü istediği şey olmazsa kaybı iki misli olacaktı.
Onu bir daha göremeyecekti. O sonuna kadar hayatından çekilmişti.