Roland Barthes Aydınlık Oda'da "Fotoğrafın özü, temsil ettiği şeyi doğrulamaktır" der. Hem zaman zaman hayatı sorgularken doğan geçmiş fotoğraflara yeniden bakma isteğinin hem de kendisini, varlığını fotoğraflayan, varlığında iz yaratan olarak konumlandırma arzusunun temelinde yatan şey, fotoğrafın özünde barındırdığı işte bu "var olmanın kanıtı", bu "oldu, yaşandı" özelliğidir.
Terapötik çalışmada fotoğraf çekmek, başa gelen olayları özümsemeyi, geçmişte kalan bir yere dönmeyi, donuk bir resimden kurtulmayı ya da durumu farklı bir açıdan değerlendirmeyi sağlar.