Tuttuğu politikanın gerektirdiği çaba o kadar ağırdı ki kolları geriliverdi. "Ben bu yumuşak, dilber vücudu göğsümde sıkmaktan bile çekinmeliyim, yoksa gene beni hor görür, bana gene kötü davranır. Ne çirkin huy!"
Mutluluktan, kendi gibi bir yoksul için yepyeni bir duygu olan güçlülük duygusundan sarhoşa dönen Julien, İtalyan operasına koştu. Dostu Géronimo'nun sesini dinledi. Müzikle bu kadar coştuğu olmamıştı. Bir tanrı oluvermişti.