Seda
@myraphim
Yabancısı olduğum dünyada kendime uygun bir başkasını inşa etmeye çalışıyorum
Uçaklara fısıldayan ruh sondajcısı
7 kütüphaneci puanı
263 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Karanlık, Yetişkin, Aksiyon ve Az Biraz KlişeFantastik Edebiyat
Sonunda ejderhama kavuştum. Kanatları sökülmüş prensimi özlemiştim ve sonunda Nyfain'i okudum.
Kitap akıcıydı. Eğlenceliydi. Sonunda "Pek Ünlü İblis Bey"i gördük ama biraz fazla mı kızgınlığa giren tavşan misali bir ortam vardı sanki?
Ağzı bozuk Finley'i seviyorum. Finley'in hayvanını da seviyorum. Bir kadının saçma sapan hallere girmeden ortamın iplerini eline almasını her zaman sevmişimdir. Gelin görün ki Nyfain gibi krallığı yok olmanın eşiğinde ve Finley'in sevdiklerinin ölümle dans ettiği düşünüldüğünde biraz fazla sevişgenlerdi.
İlk sayfalar Nyfain'in birinci kitapta bıraktığı şekilde başlıyor ve o bölümler neden vardı, amacı neydi henüz çözmüş değilim. Bazı olayların sadece drama yaratmak için yazıldığını düşünüyorum ve konuya katkısının olduğunu sanmıyorum ama varlar...
Kitap sonlara doğru açılıyor çünkü zaten o anları okumak için bunca sayfayı deviriyoruz.
Çok fazla söyleyecek bir şeyim yok. Seriyi seviyordum hâlâ sevmeye devam ediyorum. Üçüncü kitap final olacak herhalde. Güzel bir pataklama ve hepimizi gülümseten bir final yapması dileğiyle son kitabı bekleyeceğim.
Kitap fazlasıyla yetişkin içerikli. Dikkat dahilinde elinizde bulundurunuz efendim :)
Reklam
Kapağa Aldanmayın, Okumaya DevamMacera-Aksiyon
Bu kitabı birkaç defa keşfetimde görmüş ve hakkında olumlu yorumlar yapıldığını okumuştum. İndirimde bulunca iki kitabını da aldım ve işte buradayız.
Öncelikle kitap sürükleyici ve aksiyonu boldu. İlk sayfalarda ilerlemek için biraz motive olmak gerekiyor çünkü bir giriş kitabı olduğu için karakterlerin oldukları kişi olmalarının altında yatan anları okuyoruz. Henüz Hope savaşçı olmamış ve Red ortalığı karıştıran bir sıçan değilken.
Yaklaşık 150-200 sayfa böyle geçiyor ama olaylar ilerledikçe heyecan dozu da artıyor. En sonunda Hope ve Red tanıştığında "Heh! İşte!" diyebiliyoruz. Zaten kitabın orjinal adı da bu; Hope and Red.
Kitabın arka kapak yazısında okuyabileceğiniz şeyleri burada tekrarlamayacağım. O tür incelemelerden hiç hoşlanmıyorum. Ben bu kitabı eline alan insanın ne beklemesi gerektiğinden bahsetmeyi seviyorum.
Bakalım. İlk olarak kitabın çevirisinde birtakım bozukluklar var. Normalde Martı Yayınları'ndan böyle bir şey beklemezdim. Ya da editörden beklemezdim diyeyim çünkü normalde olayın akışına kapılır ve dilsel bozuklukları pek fark etmem. Ama maalesef bazı bölümlerde bariz bir aktarım donukluğu var. Yanlış çeviri değil ama cümleler kesinlikle garip. Daha iyi bir çeviri beklerdim ama aşırı kötü değil, o yüzden okunabilir. Sadece okurken "Bu ne be?" diyebilirsiniz, haberiniz ola.
Denizcilikle ilgili terimlerin dipnot olarak verilmesini beklerdim. Bu bir eksikti.
Mekanların adı özel olduğu için çevrilmez, evet ama Harry Potter, Yüzüklerin Efendisi, Dune gibi kendi evrenini yaratan eserlerde o kadar çok uydurma mekan vardır ki onları olduğu gibi bırakmak göz aşinalığını bozar. İsimlerin İngilizce bırakılması benim okuma zevkimi biraz düşürdü. Kendimi "Plaza İngilizcesi" ile karşılaşmış gibi hissettim.
Kitabın konusu genel anlamda oldukça
Dilinize Hakim Olun, Bak Ne Oldu Şimdi
Amy Harmon'dan fantastik bir şey beklemiyordum . Bu hanımefendi genelde iç burkan, gerçeklik ve biraz da doğaüstü kullanırdı. Kuş ve Kılıç için 180 derece değişmiş.
Aslında bir yazar için tür değişikliğinin büyük bir cesaret göstergesi olduğunu düşünüyorum. Sonuçta bir alanda isim yapmışsınız ve okuyucu kitleniz o tarzda genişlemiş. Farklı türler okuyan biriyseniz sıkıntı yok ama genelde belli bir türe eğiliminiz varsa bu kitap tam bir kumar.
Kuş ve Kılıç ismini pek beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Bana çok düz geldi. Olaylar ise sonlara doğru biraz daha hızlandırılmış gibiydi. Eh olsun, belki de Amy Hanım şöyle bir ortalık yokladı :)
Konuya gelirsek, çeşitli yeteneklere sahip insanlar güçlerinin kötülük getireceğine inanılması üzerine katlediliyor ve hayatta kalanlar da sessiz bir şekilde kapalı kapılar ardında varlığını sürdürüyor. Lark ve annesi de bunlardan biri. Lark, küçükken annesinin gözlerinin önünde öldürülmesiyle konuşma yetisine ket vuruyor ve elde ettiği sessizlikle bir nevi görünmez oluyor.
Ta ki garip babası akıllılık yaptığını zannederken kendi topuğuna sıkacak kadar alık olduğunu fark edip kızını genç krala kaptırana kadar.
Buradan itibaren Lark'ın ve genç kralın karakter gelişimlerini okuyoruz. Olaylara dair öyle ahım şahım bir şey yok. Bence yazarımız hem aksiyon hem de ilişki bazlı bir şey yazmaya çalışmış ama ikisini aynı anda götürememiş. Aksiyon ve kurgunun asıl çıkış noktasını ancak sonlara doğru görebiliyoruz.
Bu tarza ne diyebilirim bilmiyorum. Romantik ögeler var ama ana konu kral ve dilsiz bir kızın aşk hikayesi değil. Aksiyon dersek, kitabın yarısından fazlasında ne işlendiğini tartışmaya açmak gerekecek. Fantastik bir kitap ama yaratılan dünya haricinde herhangi bir fantastik yenilik yok.
Güzel, kafa yormayan, akıcı bir kitaptı.
Hayali Milyarderlere ElvedaRomantik
Yazarların önümüze sorunlu erkekler atıp onları ulvi sebepler ve aşkın parıltılı değneğini kafalarına vurarak yola getiren kadınlarla karşılaştırmalarını gülümseyerek okuyorum. Genelde bu erkeklerin hepsi de varlıklı oluyor. Ya da doğa üstü. Bir şekilde normal sayılabilen erkeklerden üstün.
Ama böyle erkekler yok hanımlar. Aynı şekilde tamamen masum, güzelliğinin farkında olmayan, iyilik timsali ama aynı zamanda seksiliğinin tavanında kadınların da olmadığı gibi.
Dreamland Milyarderleri Serisi tam bir fantezi. Tatlı, hoş, birçoğumuzun okurken "Ayy, ne tatlı!" diyeceği bir kurguya sahip. Rowan'ı da Declan'ı da sevmiştim. Callahan, kardeşlerini aratmadı. O da en az onlar gibi şövalyeydi.
Olaylara tamamen bir kadının romantik fantezisi şeklinde bakarsanız oldukça tatmin edici, güzel ve kolay okunabilir bir kitap. Sorunlu fakat sevdiği kadın için çabalayan bir erkek karakter, kendine pek güvenmeyen ama değişmeye çalışan, kendinden habersiz bir kadın başrol ve elbette ortalığın neşesi, pata küte her şeye dalan minik bir velet (Cami, sen harika bir detaysın. Geleceğin dolandırıcısı seni).
Eğer olaylara edebi açıdan bakıp farklılık ve içe dokunan, ilerletici bir roman arayışından bakacak olursak... Bakmayalım çünkü bu öyle bir kitap değil.
Ne okuyacağımızı kendimiz seçiyoruz ve ben bu kitabı alırken kesinlikle edebi farkındalık aramıyordum. Eğleneceğim, hafiften kafamı dağıtacağım bir roman bekliyordum ki istediğimi aldım.
Sadece Kane erkeklerinin babalarıyla olan ilişkisini biraz daha derinlemesine irdelemek isterdim çünkü adam sadece kötü karakter olsun diye konulmuş. Herhangi bir şekilde anlaşılması iştenmemiş. Son kitap olduğu için belki o ilişkiyi biraz da olsun anlarız diye beklemiştim ama olmadı.
Ayrıca mutlaka bir yanlış anlaşılma olayı oluyor. Birbirleriyle
Yok Böyle Bir Sıkılma!
Kitabın arka kapak yazısını okuduktan sonra gelecek vaat eden bir hikâye sanarak almıştım. Ama bitirmek için kendimi sertçe azarlamam gerekti.
Asla ama asla tavsiye etmeyeceğim kitaplar listesinde yerini aldı.
Öncelikle kitap inanılmaz durgun. Yani neden yazılmış, olaylar neden o şekilde kurgulanmış hiçbir fikrim yok. Basit bir şekilde konuyu ele alacak olursam 1790 yıllarında bir eczacı kadın, sevdiği erkek tarafından sağlam bir kazık yiyor ve bunun neticesinde erkekler tarafından kandırılan/ezilen kadınların onları öldürmesine yardım ediyor.
Böyle bir konu... Allah'ım... Kulağa geldiği haliyle gerçekten güzel, gizemli ve aksiyonu bol bir hikâye çıkacakmış gibi geliyor değil mi? Ama üzgünüm, ölü bir esere bakıyorsunuz. Hiçbir şey olduğu yok. Düz olaylar silsilesi. Birileri geliyor, derdini anlatıyor ve bizim hanımefendi bunlara bir zehir veriyor. Bu kadar.
Daha sonra günümüz dünyasında yaşayan ve aldatılmış bir başka kadın karakterimiz var. O da bir şekilde acısını unutmak için geldiği Londra'da bu eczacı ablanın şişelerinden birini buluyor. Onu araştırıyor.
Bu ikisi arasında ne bağlantı var, neden yazar bunları yazma gereği duymuş inanın hiçbir şey söyleyemiyorum.
Kitap bitmek bilmedi. Olaylar akmadı. Kitap uzadıkça ben kafamı duvarlara vurmak istedim...
Yani anlayacağınız kendinizi bu kitaptan sakının. Ben hiç beğenmedim.
Reklam