Seda
@myraphim
Yabancısı olduğum dünyada kendime uygun bir başkasını inşa etmeye çalışıyorum
Uçaklara fısıldayan ruh sondajcısı
7 kütüphaneci puanı
263 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Yan Serinin Aslından Daha İyi Olduğu ZamanlarRomantik
Sana Bağımlı serisinin tamamlanmasının ardından yan karakterlerin hikayesini anlatmaya başlamış yazar hanımlar. Bence harika olmuş!
Rose ve Connor ikilisini konu alan bu kitap aslında benim için zorunlu bir kitap gibi bir şeydi. Benim okumak istediğim ikili Ryke ve Daisy ama onların hikayesini bu kitabı okumadan elime almamalıymışım; yazarlar öyle diyor.
Ben de el mecbur, aldım okudum. Ki iyi ki okumuşum. Nasıl mutlu oldum anlatamam!
Rose ve Connor asıl seride fazlasıyla kasıntı tiplerdi. Hâlâ da öyleler ama en azından kafalarında neler olup bittiğini okumak olaylara adapte olmamı daha kolaylaştırdı.
Seriye yeni bir şerefsiz olarak eklenen Scott karakteri için ayrı bir bölüm açmak gerek. Yaptıklarının, kafasından geçirdiklerinin çetelesini tutmak mide ister. Kısacası iğrenç bir insan evladı. Hâlâ Connor ve Rose gibi "zeki" olarak ele alınan karakterlerin sadece "kendilerine güven" adı altında her şeyi bilen kişilermişçesine hareket edip tongaya düşmeleri oldukça saçmaydı.
Belki de yazarlar zeki olmanın bilgelikle eş değer olmadığını göstermek istediler, bilemiyorum. Ne kadar zeki olursan ol, uzman olmadığın bir konuda "Ben hallederim," demenin bir anlamı yok. Bak, olmadı işte.
Neyse spoi vermeyelim.
Kitap yetişkin içerikli ve hiç beklemediğim hareketlerle dolu. İlginç bir karakter gelişimiydi.
İyi ki okumuşum dedim.
İlgilenenlere tavsiye ederim. Su gibi akıyor :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Buz ve Zombi BebeklerRomantik
Hokey kültürü yavaş yavaş bize gelmeye başladı. En azından kitaplarda. Sporcuları merkeze alan gençlik romanlarını okuması eğlenceli oluyor.
Gelelim bu güzel romana. Kızımız tatlı görüntüye sahip muzip bir karakter. Garip görünümlü oyuncak bebekler tasarlamayla uğraşıyor. Erkek karakterimiz ise kötü bir sezon geçirmiş ünlü bir hokey oyuncusu.
Konu sıradan, kimliklerin gizlendiği bir başlangıç var. Yani oldukça tahmin edilebilir bir ilerleyişi var. Ben o nedenle bu kitabı çerezlik olarak görüyorum. Kafa dağıtmak için birebir. Başka bir kitap okurken bu tatlı şeyi araya almamın nedeni de bu. Yormadı beni.
Eleştirecek bir tarafı olacaksa bu da olayların gereğinden fazla sürüncemede kalmasıydı. Ortaya çıkması gereken şeyler sonlara doğru gerçekleşiyor ve bu da insana "Yeter artık," demeye sevk ediyor.
Yetişkin içerikli bir kitap ama her sayfasında değil. Tavsiye ederim. Oldukça eğlenceliydi ancak eğlenceli olduğu kadar tahmin edilebilir olduğunu bir kez daha söyleyeyim.
neydi bu?Fantastik Edebiyat
Kader Tanrıları, entrikalı büyüler ve bir miktar gizem unsuru vaat edilmiş. Diyorum ki "Bunu batıracak bir şey yoktur."
Anladım ki anlatılamayan şey batırıyor.
Konu güzel, karakterler güzel. Ama ne anlatılıyor ki?
Konumuz şu; Evangeline bir oğlana aşık. Bu oğlan beyimiz garip bir şekilde, pat diye kızımızın kardeşiyle evlenme kararı alıyor. Eh, tabii Evangeline buna bir anlam veremiyor ve sevdiceğine bir şey oldu diyerek Kupa Prensi'ni buluyor. Onunla bir anlaşma yapıp bunların düğününe engel oluyor.
Oradan sonrası bir garip tabii. Evangeline taş oluyor. Sonra dönüşüyor falan derken Jacks isimli Kupa Prensi ile bir şekilde bağlanıyorlar. Jacks çok kandırgaç bir bey.
Jacks'in laneti gerçek aşkını bulamazsa öptüğü kişi ölüyor.
Dediğim gibi konu ve karakterlerin büyük potansiyeli var ama fos bir anlatım. Olay yok. Evangeline bir şey için vaat edilmiş ama oradan oraya sürükleniyor ve olaylar hiçbir yere varmıyor.
Beni sarmadı.
Romantizm var mı yok mu o da belli değil.
Olay örgüsü fos, ne okuduğum ve neyi neden yaptıkları soru işareti...
Bilmiyorum devam eder miyim ama hikayeyi aramayacağım kesin. Merakla beklemiyorum.
Çoluk Çocuğun Garip HalleriKaranlık
Penelope Douglas'ın aykırılıkları benim okuma zevkim için 50/50 olmaya devam ediyor. Bazen "Yahu çok güzel!" derken bir başkasını okuyorum ve "Bu neden buraya bağlandı?" diyorum.
Oldukça ilginç bir anlatım tarzı var.
Gelelim Günaha Davet'e... Bu kitap çok karşıma çıktı. Gerek İngilizce gerek Türkçe. Kitabın tanıtımından çok yorumlarını okumayı tercih ettim. Yok şöyle karanlık yok böyle aykırı. Sonra kendime sordum "Sen kendini ne kadar pislik hissediyorsun?" Derken bir baktım ki kitabı almışım.
Rika dediğimiz genç dişi kişisi, çocukluğundan beri neredeyse aynı evde büyüdüğü, kendinden birkaç yaş büyük Michael'a saplantı derecesinde takmış biri. Her zaman olduğu gibi gerektiğinde oldukça özverili, zeki, seksi ve güzel ama aynı zamanda Allah'tan belasını arayan bir genç kişi.
Belasını gerçekten arıyor. Sayfa 41, üçüncü paragraf; "Çocukken sağladıkları sığınağın güvenliğini takdir ederdim ama artık kendim için bir şeyler yapmak istiyordum. Alan, mesafe ve belki de biraz da bela. Aradığım bunlardı."
Bir şekilde Michael'ın kendisini görmediğine emin. Yahu teknik olarak bu mümkün değil zaten. Herifin evinde yaşıyorsun. Erkek kardeşiyle çıkmışsın. Anası babası seni büyütmüş. Ne kadar farkında olmayabilir, ALLAH AŞKINA?
İlginç. Gerçekten ilginç.
Michael da kendini bir halt sanan ve gücü, yaralı kurt sürüsü gibi birilerine saldırmakta bulacağını düşünen haddinden fazla gelişmiş bir erkek kişisi.
Yetmezmiş gibi bir de grupları var. Adı da pek manidar; Mahşerin Atlıları. Hiç güleceğim yoktu. İnanılmaz havalısınız be, vay dedim, uuu tüylerim diken diken oldu.
Bu ergenuslar vandalizmi, devlet güvenlik güçlerini pisi pisine meşgul etmeyi, bir kişiden intikam alacağım diye bütün herkesi tehlikeye atmayı büyük bir başarı olarak görüyorlar. Şimdi... Penelope Hanım bununla
Çünkü Bazen Tek Bir İhanet YetmezFantastik Entrika
Uzun süredir elimde beklettiğim bir kitaptı. Brandon Sanderson harika bir yazar ama ben zıpır bir okuyucuyum. Böyle incelikli kitapları okumak belli bir süre enerjimi bloke ediyor. Çünkü her şey öylesine detaylı bir şekilde ayarlanmış ki, yahu tek konuşma gereksiz değil!
Kitabın seri olduğunu bilmiyordum bu arada. Sonunu okuyunca anlıyoruz. Sürpriz oldu. Sanderson son anda bir kez daha gol attı :')
Benim adıma Sanderson abimizin kitaplarına başlamak ve ısınmak zaman alıyor. Evrenler derin ve detaylı olduğu için neyin ne olduğunu bilmiyoruz ve alışmak kolay olmuyor tabii. Bu kitap için ben ilk 200 sayfa öldüm öldüm dirildim (Dönmüş oldum diyelim ehehehehe).
Ama sonrası? Şimdi buraya girdiğim zamana bakıyorum; kitabı 4 günde okumuşum. Şöyle diyeyim arkadaşlar ben bu fevkaladeliğin 200 sayfasında 3 gün süründüm. Bir ara suçu sıcaklara bile attım. Gelin görün ki o 200 sayfadan sonra bir günde bitirdim.
Kitabın konusuna arka kapak yazısından da bakabilirsiniz. Siri, Idris isimli 'asi' olarak görülen bir krallığın önemsiz prensesi. Hiçbir şey beklenmemiş kendisinden. Düşman oldukları ülkeye prenses göndermek zorunda olan babaları büyük kızına kıyamadığı için daha feda edilebilir olarak gördüğü küçük kızı Siri'yi kurtların önüne atıyor.
Bir diğer karakterimiz Işıktını. Bu. Adam. Bir. Harika. Öncelikle kendisi bir Dönmüş. Yani önceki hayatında kahramanca bir şey yapmış ve yüce bir varlık "Bu geri dönsün, daha önemli bir şeyin parçası olacak ve kendini feda edecek," diyerek onu Tanrı olarak geri göndermiş. Onun gibi birçok Dönmüş Tanrı var ama Işıktını... Bir başka arkadaşlar. İnanılmaz bir espri anlayışı var. Bu adamın yanında olmak için hizmetine girerdim yani.
Ve son karakterler Vivenna ve Vasher. Vivenna, Tanrı Kral ile asıl evlenmesi gereken büyük prensesti.