Seda
@myraphim
Yabancısı olduğum dünyada kendime uygun bir başkasını inşa etmeye çalışıyorum
Uçaklara fısıldayan ruh sondajcısı
7 kütüphaneci puanı
263 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Misket Limonu Renginde GözlerFantastik Edebiyat
Elise Kova tam bir romantik. Tatlı bir bakış açısı var. Karmaşık ya da karanlık değil, sevimli ve sıcak bir yazım tarzı var.
Bu kadının kitaplarını okurken kendimi yorganın altında ışıkla kitap okumaya çalışan meraklı çocuklar gibi hissediyorum.
Peri Prensi ile Dans biraz Sindrella ve biraz Güzel ile Çirkin karışımı gibi bir hikâyeydi. Katria yüzünü bile görmediği bir adamla evlendiriliyor. İstediği her şeye sahip olabilecek bir yerde ancak gittiği yerde uyması gereken birtakım kurallar var.
Eh, hikâyenin başlaması için bu kurallara uymadığı bir an oluşması gerekecek. Oluşuyor da.
Dediğim gibi Elise Kova olayları karıştırıp okuyucusunu şaşırtan bir yazar kesinlikle değil. Eğer okurken strese girmek istemeyenler varsa Elise tam da onların yazarı! Her şeyi öncesinden rahatlıkla tahmin edebiliyorsunuz.
Kitabın yazım şekli gayet akıcıydı ve benim tabirimle 'çerezlik'ti. Katria'nın Sindrella gibi yokluktan yükselmesi, prensinin onu kurtarması gibi olaylar biraz yüzümü güldürmedi değil :)
Yaş ortalaması olarak genç yetişkin kategorisinde olduğunu ve ortaokul-lise yaşlarında olan arkadaşlar için hoş bir hikâye olduğunu düşünüyorum. Güzel karakterler, zamanla güçlenen kadınlar ve tatlı bir romantizm mevcut. Her şey dozunda.
Gerçi bazı yerlerde kullanılan yazım tarzı bana Juliet'e seslenen Romeo'yu ya da Othello'nun bağırışlarını hatırlattı.
"Yalan söylüyorsun!"
"Yalan söylemediğimi biliyorsun."
Ya da;
"Çünkü seni seviyorum, tüm kalbimle. Seni öyle çok seviyorum ki senin için her türlü fedakârlığı yapmaya razıyım. Yalnızca gülümsediğini görmek için dağları, okyanusları veya yıldızları yerinden oynatmaya hazırım."
Sakin ol Shakespeare.
Stres olmadan, tatlı bir hikâye okumak istiyorsanız kanatlı perilere bir şans verebilirsiniz :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tatsız tuzsuzRomantik
İlk kitabı sevmemin etkisiyle ikinciyi hevesle bekledim. Maalesef beklentimi karşılamadı.
Kitap kötü müydü? Hayır. Ancak rahatsız olduğum birkaç nokta çok fazla bir araya geldi. Açıklayayım.
Öncelikle kitabın çevirisinde birtakım donukluklar ve bozukluklar vardı. Bariz, aşırı göze batan durumlar değildi ama ben dikkatli bir okuyucuyum. Özellikle dil konusunda hassasım ve kitabın konusu da ortalamasaysa bu tür şeyler rahatsız ediyor.
Gelelim konusuna... Kelsey kendini yeterli görmeyen harika bir kadın. Bu senaryo o kadar klişe olmaya başladı ki yakında kafamı duvarlara vurup patlatacağım. Yeter. Güzelliğinin farkında olmayan ve bunu eziklik hâline getiren insanlar yok. Bir insan hem tanrıça olup hem de "Ama ben yetersizim, ühü" diyorsa o kitap romantizm değil kişisel gelişim kitabı olmalı.
JP ise klasik bir çapkın. Tek gecelik ilişki adamı olan ama hayatının aşkıyla karşılaşınca geçmişine tüküren bir adam. Klasik.
Daha önceki incelemelerimde belirtmiştim. Konu, olaylar klasik olabilir ama işleniş şekli güzelse benim zevkle okuyacağım kitaplar olur. Bu kitap akıcılık ve yazım açısından ortalamanın altında kalmıştı.
Kelsey, JP ile beraber olmak istemiyor. Çünkü teknik olarak patronunun kardeşi ve yaptığı işi denetleyen biri. Doğru bir yaklaşım. Ama JP tam bir tacizci. Bu kafayı gerçekten anlamak zor. Adam yakışıklı ve zengin olunca yapılanlar romantizm mi oluyor arkadaşlar?
Kitabın ilk yarısında ciddi bir taciz var. JP, her fırsatta Kelsey'den hoşlanma bahanesiyle kadını sözel olarak taciz ediyor. Yok sen benden hoşlanıyorsun, yok bacaklarının arası benim yerim vs. Ne oluyor be?
Bir diğer konu karakterlerin tutarsız düşünceleri. Kelsey, kesinlikle JP ile olmayacağını ve onu "iğrenç" bulduğunu söylüyor. Ardından 50 sayfa sonra "Seni asla iğrenç bulmam," diyor.
İkilemi Sonuna Kadar Yaşatan KadınHayata Dair
Reid benim gerçekle bağlantı yazarım. Kitapları tam anlamıyla hayattan parçalar olmasa da öyle hissettirmekte üzerine yok. Oldukça sağlam bir anlatımı var.
Bu kitap derinden etkilendiğim ve kimi yerlerde kalbimin sıkıştığı bir deneyim yaşattı.
Kitabımız geçmiş-günümüz şeklinde ve kimi yerlerde parça parça olacak şekilde ilerliyor. Emma'nın küçük bir kasabada büyüyerek kendini bulma, tanıma aşamalarını yaşadığı sırada Jesse ve Sam ile tanışıyor. Jesse havalı ve tanınan bir çocukken Sam daha sessiz ve kendine has biri.
Emma, Jesse ile hayatını kurarken Jesse'nin helikopterinin düşmesiyle hayatı kaosa sürükleniyor. Aradan geçen yıllarda yavaş yavaş kendini toparlamaya başlıyor ve o sırada Sam ile yeniden karşılaşarak hayatında ikinci bir sayfa açıyor. Ta ki Jesse bir telefonla onu arayıp eve geri dönmeye çalıştığını söyleyene kadar.
Yahu bu çok garip bir durum. Çünkü Emma'nın her iki adamla yaşadıkları da oldukça gerçek. Jesse'ye de Sam'e de gerçekten aşık ve doğal olarak bu durumda ne halt edeceğini bilemiyor.
Ben bile okurken strese girdim.
Kitapları okurken yazarların belli karakterlere uyguladığı tarifeler vardır. O yazım şeklinden kimin başrol kimin totosuna tekme yiyeceğini anlarsınız. Burada hiçbir şey anlayamıyorsunuz.
Çünkü Jesse de kral, Sam de kral. İkisi de kızımızı seviyor. İkisi de onunla mutlu olmak istiyorlar. Ve ikisinin de kötü bir yanı yok.
İlk sayfalarda olaya girmeye zorlanmıştım çünkü benim için çok ters bir zamana gelen bir kitaptı. Elimde oyalayıp durdum. Ancak hafta sonu vakit bulabildim ve bulduğum gibi de kitabı bitirdim.
Kitap Emma'nın yaşadığı olaylarla benim de kalbimi top etti. Islak havluyla dövülmüş gibi oldum. Kimi yerlerde güldüm, içim ısındı. Yazarın başarısı bu işte. Kelimelerle duygularımla oynadı. Ama sevindim.
Ben
Basmakalıp Dünyaya Kasıntı Karakterler
Şu zamanlarda merakla ve heyecanla aldığım kitaplar beni hayal kırıklığına uğratıyor.
Yalanın Yemini garip bir vaatle başlamıştı. Evsiz bir kadın, nereden fırladığı belli olmayan buz gibi bir adam ve gökten zembille inen bir tutku silsilesi...
Böyle okuyunca "Bunu okuyup eğlenirim," diye düşünmüştüm ama kitabın yarısından çoğu Adrian'ın ne kadar dangalak olduğuna yakınmakla geçti.
Beyefendi Rus mafyasında bilgi iletişim uzmanı. Hiç öyle süslemeye gerek yoktu biliyor musun sevgili Rina? Bildiğiniz teknik eleman. Bilgi güçtür felsefesini seksi hâle getirmeye çalışmış, doğru da gidiyormuş ama Adrian'ı bencil bir maymun yaptığı için kendisine ısınmak bir yana dişlerimi gıcırtmadan herifi okuyamadım bile.
Kadın başrolümüz Winter ise çok saçma bir karakterdi. İlk olarak ne kadar talihsiz ve hayatın tokadını yemiş biri gibi görünse de sonra dengesiz bir tip halini alıyor. Bir an sert ve ne istediğini bilen, demir irade temsili bir kadınken beş dakika sonra "Adrian'ın beni görmesi lazım, ben Lia değilim, ühü ühü," diye kendi kendini yiyen bir yaşam formu oluyor. Hele o sonda geçirdiği değişimi Kafka'nın Dönüşüm'ünde göremezsiniz.
Bir süre boyunca "Ne bu be?" diye okuduğum bir kitap oldu. Olay kurgusu saçma sapan seks sahneleriyle kesilmeseydi çok daha iyi olabilirdi. Çünkü o sahneleri çıkarıp olaya biraz daha yatırım yaptığımızda aksiyonu bol, gerilimli bir yapıya bürünebilirdi. Potansiyeli var yani. Ama yok, illa çok seksi adamımız çok zavallı hanımımızla dillere destan yatak maceraları yaşayacak.
...
Devamını okur muyum bilmiyorum ancak Lia hakkında kendimce teorilerim vardı ve bazılarında haklı olduğumu düşünüyorum. Adrian malına katlanabilecek gibi olduğumu düşünürsem belki alır okurum ama o zamana kadar insan haklarını benimseyen erkek karakterleri okumayı tercih
Eh~ Bitti ve Gitti
Sosyal medya gerçekten takdire şayan bir mecra. Şu kitabı görüp hakkında o kadar övgüyü okuyunca "Yahu güzel bir şey herhalde, alayım da günüm renklensin," demiştim.
Oldukça monoton ve düz bir kitaptı. Marin isimli, annesinin ölümünden sonra hayatını yaşamaya korkan bir kadının, kız kardeşi tarafından tufaya getirilmesini okuyoruz.
Marin on sekizinden beri maceraperest kız kardeşi Sadie'ye kendini adamış gibi görünüyor. Hayatının merkezine yakın bir yerde mutlaka kız kardeşi var. Bu kız kardeş bir gün gelip ablasına birlikte bir tatile çıkmak istediğini söylüyor. Ve ablasının hayatını yaşaması için onu uçakta ekiyor.
Güzel başladı diye seviniyordum. Ama her şey o kadar... hareketsizdi ki. Marin, harika bir adaya gidiyor ve tesadüfler üzerine tesadüfler yaşayarak Lucas isimli zengin beyimizle takılmak zorunda kalıyor. Bu adamların hepsi de zengin bu kitaplarda. Hepsinin imparatorlukları var, başka türlü kadınlar olarak aşık olamıyoruz belli ki.
Her neyse... Ben bu kitapla ilgili olarak en çok 'ağlama' kısmını merak ediyordum. Biraz ilerledikten sonra bariz bir şekilde neden hüzünlü bir yere çekildiğini anlıyoruz zaten. Ama bu olay çok normal bir şeydi ve insanların ciğerlerinin neden söküldüğünü söylediğini anlamadım. Evet, oldukça talihsiz ve üzücüydü ama "Yanınıza mutlaka mendil alın!" diye de yakarmam.
Ben karakterler arasında bir yakınlık kuramadım. Bana pek samimi gelmediler. Tatilde karşılaşmış ve bir şekilde birbirlerinden hoşlanmış iki kişiyi yazmış yazar. Bir aşk hikayesi falan diyemem. Saba'nın doğal güzellikleri ve manzara betimlemeleri de bana göre donuktu.
Bilmiyorum, genel olarak kitabı beğenmedim. Kitap yarım bırakmak da çok zorlanmadıkça yapacağım bir şey olmadığı için devam ettim. Kitap berbat değildi ama akıcı olduğunu da söyleyemem.
Verdiğim