Seda
@myraphim
Yabancısı olduğum dünyada kendime uygun bir başkasını inşa etmeye çalışıyorum
Şu anda okuduğu kitap
4/10
2025 42. kitabı
Reklam
Yemek Tarifleri Mi Roman Mı?
Japon yazarlar kısa sürede hızla önüme düşmeye başlamışken merakla okumayı beklediğim kitaba; Tereyağı'na inceleme yazıp yazmama arasında gidip geldim.
Neden kitabı beğenmedim? Çünkü gereksiz olarak nitelendirebileceğim yemek yapma aşamaları ve onlara atfedilen olaylar öylesine fazlaydı ki kendimi yemek tarifi kitabına bakıyormuşum gibi hissettim.
Kitabın künyesinde gurme bir aşçı olan bir seri katil ve onu tanımaya çalışan gazetecinin yaşadıklarını okumayı bekliyordum. Bu olaylar var olsa da öylesine geri planda kalıyor ki kitap kendiliğinden sıkıcı olmaya başlıyor.
İçerisinde kadın düşmanlığı ve Japon kültürünün bakış açısına dair eleştiriler yer alıyor olmasına rağmen maalesef bu ögeler kitabı kurtarmaya yetmiyor. Bir kadının daha kendini tanımaya fırsat bulamadan kültürünün ona dayattığı ve içselleştirdiği bir inanç silsilesini küçük bir kararın nasıl yıktığı üzerine daha kuvvetli bir şekilde gidilebilirdi ancak yazar bunun yerine yemek tariflerine odaklanmayı tercih etmiş.
Rika'nın arkadaşıyla ve meslektaşlarıyla olan ilişkisi bana pek de bir şey ifade etmedi. Bunun sebebini kültürel farklılığa dayandırmak istesem de ne Japon kültürüne ne de yabancı bir kültürü anlama konusunda yabancı değilim. Ona rağmen beklediğim akıcılığı ve duygusal aktarımı kitaptan alamadım.
Seri katil olarak atfedilen Manako Kajii ise ayrı bir dünya. Kendisini sadece Rika'nın tahlilleri üzerinden oluşturulan bir karakter olarak değerlendiriyorum. Hiçbir derinliği ve hikayesi yok gibi. Elbette ilerleyen bölümlerde ailesi ve geçmişi hakkında bilgiler veriliyor ancak bunlar bile Rika'nın yorumu vasıtasıyla bize veriliyor.
Kısacası kitabı beğenmedim. Okumakta da zorlandım çünkü akıcılığı yok. Merak unsuru yok. Herhangi bir şey kattığını da düşünmüyorum.
Kitabın son bölümlerine doğru
Şu dünyadaki erkekler neden kimse onlara bakmayınca hayatlarını sallapati yaşamayı bırakamıyor? Ve nasıl oluyor da bu, toplum tarafından kişinin özbakım ihmali değil de acıklı ve yürek paralayıcı bir şeymiş gibi görülüp tolerans gösteriliyor?
Sınırları flulaştırıp hiçbir yerde adı konmamış türden özgün ilişki tipleri oluşturuyorlar ve kendilerini haklı çıkarabilmek için ta sonuna kadar gerçekleri çarpıtıyorlardı.