meryem
@myropi
Yapıştırsam da parçaların hayatımın
Su sızdırıyordu çatlaklarından.
Ben bir insanı öldürdüğüm zaman, onu bıçakla değil, gerçekle öldürdüm. Bu yüzden korkuyorlar; beni yok etmek için bu yüzden acele ediyorlar. Bıçaktan korkmazlar. Onları korkutan gerçeğimdir. Bu korkutucu gerçek bana büyük bir güç veriyor. Beni ölümden, yaşamdan, açlıktan, çıplaklıktan ya da yılgınlıktan koruyor.
Erkeklerden nefret ettiğimin farkındaydım; fakat bu sırrı uzun yıllar başarıyla sakladım. En çok nefret ettiğim erkekler bana öğüt vermeye kalkışanlar ya da beni yaşadığım hayattan kurtarmak istediğini söyleyenlerdi. Onlardan daha çok nefret etmem, benden daha iyi olduklarını ve yaşamımı değiştirmek için bana yardımcı olabileceklerini sanmalarındandı. Şövalye gibi görürlerdi kendilerini; başka koşullarda oynayamadıkları bir roldü bu.
Bir insan toplumu, ortaya çıktığı andan itibaren mevcudiyetini korumak için cürümden geri duramaz. Ama bu cürümler gizlendi, örtbas edildi. onlardan utanç duyuldu.
Bugünse onlarla gurur duyuluyor.
Bu bir veba.
Dosta düşmana, hepimize bulaşmış. Ruhlarımız siyah yumrularla dolu, yakında ölecekler. Sonra yaşamaya devam edeceğiz ama yine de ölü olacağız.
