Bilgi bizi geciktirir. Zaten ne sonu , ne de gayesi vardır. Mesele yapmak ve yaratmaktır. Bilselerdi, bilselerdi... Fakat bilselerdi bunu yapmazlardı. Bu heyecana, bu icada, bu kendiliğinden bulmağa erişemezlerdi. Bilgileri buna mâni olurdu.
Herhangi bir insan bile mazisiyle dargın yaşayamaz. Tarih, sadece tenkit için midir? Beğendiğimiz ve sevdiğimiz bir insana hiç tesadüf etmeyecek miyiz?
Korku.. korku ve insan , korku ve insan talihi , insanın insana hücumu , o hiç yere düşmanlık. Fakat neyi aldatabilrdim, kime anlatabilirdim? İnsan neyi anlatabilir? İnsan insana , insanlara hangi derdini anlatabilir? Yıldızlar birbiriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz..