Lafın kısası her zaman veren taraf ben olmama rağmen yaptıklarım görmezden gelinip bir başıma bırakılmışsam eğer hiç de üzülen taraf ben olmam. Aksine benden rahatı olmaz bu dünyada, beni kaybetmek için elinden gelen hiçbir şeyi ardına koymayan diğer taraf düşünsün.
Benim gibi düşünen biri olmayınca sessizliği de konuşmaya tercih ettim. Dışarıdan bakıldığında çok sakin ve sessiz biri olarak görünüyordum ki gerçekten de öyleydi. Bu durum etrafımdakilerin garibine gitse de ben kendi bildiğimden hiç şaşmadım. Oysa arkadaşlarımla bire bir diyaloglarda çok fazla konuşan biriydim.