Bazen ya boş ver o sormadan sen yardım etme diyorum ama iyi niyetim buna izin vermiyor. Kimseyi kırmamak için en çok da ben kırılıyorum. Bu yüzden “En çok da iyi niyet yorar” insanı diyorum.
“Kendi düşüncelerinden uzaklaşmadıktan sonra gitmelerin ne faydası olur?” diye çıkışıyor içsesim.
Başımı eğiyorum önüme, usul usul devam ediyorum sonunun nereye çıkacağını bilmediğim hayatıma…
Sosyal medyada çok takılırken “her şeyin başkaları tarafından yapıldığına” kendimi inandırmıştım. Bu durum da bana bir şeyler yapmak için bir motive vermiyordu. Aksine yetersizlik duyuyordum.
Kendimi başkaları ile kıyaslamayı bıraktıktan sonra yavaş yavaş iyileştiğimi hissediyordum.