Olmasını çok istediğim şeylerin şimdi neden olmadığının, neden bana bahşedilmediğinin farkındayım. Bu yüzdendir ki içimde kendime bir kızgınlığım var. O zamanlar nasıl bu kadar kör olmuşum diye kendi kendime sorup duruyorum.
Sırf sevdiğin için kaybetmekten tir tir titrediğin için hep koşan taraf sen oluyorsan ve bunun karşılığında hâlâ küçük düşen, gururu ayaklar altına alınan sen oluyorsan doğru kişi için çabaladığını gözden geçirmen gerektiği kanaatindeyim.
Kimse vazgeçilmez değildir. Şu noktaya açıklık getireyim, karşı tarafın size karşı bir kırgınlığı olduğunu düşünüyorsanız ve tekrardan o gönlü kazanacağınızı biliyorsanız burada gururunuzu biraz arka planda tutmanızda bir sakınca olmayacağı kanaatindeyim. Ama diğer türlü ilk bahsettiğim gibi verdiğini sevgi karşısında saygısızlık görüyorsanız ve onun size karşı sevgisinin gerçekten bittiğini hissediyorsanız(seven insan sevdiğine çok büyük şeyler yapmamışsa eğer bu kadar peşinden koşturmaz) artık bir hiç uğruna yorulduğunuzun farkına varmalısınız. Unutmayın sevgi hak edilene verilir.