Sabah sabah insanını denedim dünyanın,
Cimrilikle dolu deriler yürüyordu.
Başka birşey göremedim.
Sonra kanaat kınından bir kılıç çekip
Keskin tarafıyla onlardan,
Ümitlerimi kestim diyor İmam-ı Şafii...
Günaydın senin için annemin karnını tekmelediğim hayat,çocukken kiraz vermiyor diye azarladığım incir ağaçları,sana inanmak için kendimi deştiğim yara, özgürlüğümü elimden alan o büyük sevmek,yasayla alaya alınmış işçilerin eve dönüşü; kış geldi, göğsümde kara sevda günaydın.