Bu kitab Jack Londonun öz həyatında yaşadığı çətinliklərdən bəhs edir. Martin çətinliklərə baxmayaraq özünü inkişaf etdirməsini bizlərə göstərir.
Əsər Martin İden ilə Ruf arasındakı tanışlıqla başlayır. Martinin ilk görüşdən qıza qarşı duyduğu hisslər, onun üçün hər şeyi edə bilməsi bizə sevginin incə yanlarını göstərir. Martin gəmidə matros işləsə də, Rufla tanışlıqdan sonra ürəyində ədəbiyyat sevgisi baş qaldırır. Qarşısına yazıçı olmağı məqsəd qoyur və çətin də olsa öz istəyinə nail olmağa çalışır. Ruf ilə Martin arasında sinif fərqi olsa da, hər ikisi bir-birinə aşiq olur (baxmayaraq ki, əvvəlcə Ruf bunu inkar edir).
Martin yazılarını nəşriyyat evlərinə göndərsə də, ilk illərdə heç bir müsbət nəticə əldə etmir. Amma həvəsdən düşmür, əksinə daha çox çalışır. Bu dövrlərdə ailəsi ondan adi bir iş tapıb işləməsini tələb etsə də, Martin öz yolundan dönmür. Bacısı Gertrudanı çox bəyəndim, amma Mery haqqında eyni şeyi deyə bilmərəm.
Nəhayət, Martin istəyinə nail olur. Həqiqətən, onun illərlə bezmədən, sıfırdan başlayaraq üzərində çalışması çoxumuza örnək olmalıdır. Ancaq əsərin sonluğu məni çox məyus etdi… Mənim fikrimcə, Martin xoşbəxtliyi sonuna qədər haqq edən bir obraz idi.
Terk edilmişliğime şükrediyor,bahçede tek başıma kalıp çakıllarla oynayabildiğim,böceklere bakabildiğim,göğün mavisini seyredebildiğim için mutlu hissediyordum kendimi.