“Mən də insanam,Mariya hamı kimi ətdən-qandan yoğrulmuş bədbəxt bir insan.Səadətsiz yaşamaq olmaz. Düzü,bunu çox gec anlamışam, amma o qədər də gec deyil ki, mənimlə gəlməkdən imtina edəsiniz.”
Stefan Zweig Mürebbiye…
Deyə bilərəm ki,mən Stefan Zweig əsərlərinin aşiqiyəm… Özünəxas yazı tərzi olduğu üçün sevərək oxuyuram. Mürebbiye kitabıda onlardan biri oldu. Hər hekayəsi o qədər özənlə və maraqla yazılmışdı ki, sadəcə oxuyub heyran ola bilirsən…
Anna Karenina…
Bu kitab haqqında deyiləcək o qədər sözüm var ki… Kitab mənə o qədər təsir etdi ki…. Oxuduqca içimdə dərindən gələn ağrı,izahı çətin bir boşluq yarandı. Annanın çarəsizliyi, məhəbbəti, hər dəfə qarşılaşdığı çətinliklər. Bunlar məni dərindən sarsdı…
Niyə Anna xoşbəxt ola bilmədi? Axı ən çox Anna xoşbəxtliyə layiq idi…
Kitabın başlanğıcında stansiyada qatarın altına düşən kişi sanki bizlərə kitabın sonunu əvvəldən pıçıldayır… Kitab başladığı kimidə bitdi…
Səni heç vaxt unutmayacam Anna Karenina…