Ebruli
@naesesang
Dile getirirken hapsettiğim her düşünceyi
eylemlerimle özgür kılmalıyım
Halil Cibran
Kâtip
PDR-Adalet MYO
Sakarya
11 Ağustos
533 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Gerçeklerin Günışığı ile aydınlandığı bir kitap. Güneşin çocuğu olan Günışığı ve bir işçi çocuğu Muharrem'in düşündüren hikayesi. Muharrem hem öğrenci hem de sabahları odun deposunda, akşamları sinema salonunda çalışan bir çocuk. Güneşin yeryüzünü aydınlatmak için dünyaya gönderdiği çocuklarından biri olan Günışığı'nın bir sabah onun omzuna konmasıyla başlayan dostluk serüveni.
En çok etkilendiğim cümlesi de "Çok şey öğrettin Muharrem. Çocukların da acı çektiğini öğrettin." oldu.
Çocukların acı çekmediği bir dünya olması ümidiyle.
Ben çok keyif alarak okudum. Herkese de tavsiye ederim. Keyifli okumalar :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu yazıyı bir inceleme olarak oluşturmadım. Olağanüstü bir gece kitabının son bölümünde bir kaç sayfasını çok beğendiğim için duvarımda durmasını istedim. okuyacak arkadaşlar varsa bu yazı aşırı spoiler içerir. :)
Keyifli okumalar.
Fakat ertesi sabah yeni güne neşeyle uyandım, içime dolup taşan şükran duygusundan hiçbir şey eksilmemişti. O gecenin üzerinden dört ay geçti ve eski donukluğum bir daha geri dönmedi, güne hâlâ sıcacık duygularla çiçeklenir gibi başlıyorum. Ait olduğum dünyanın zemininin ayaklarımın altından aniden çekildiği, bilinmezliğe yuvarlandığım, kendi içimdeki uçuruma düşerken hızın
baş döndürücülüğünün yaşamın tümünün sarhoşluğuna karıştığı o gece hissetmiş olduğum o büyülü esrime, o uçurucu heyecan geçip gitti elbette, ama o zamandan beri kendi kanımın sıcaklığını her nefes alışımda hissediyorum ve yaşamdan aldığım hazzın her gün tazelendiğini duyuyorum. Farklı hisseden, farklı hassasiyetlere sahip ve farkındalığı güçlenmiş başka bir insan haline geldiğimi biliyorum. Daha iyi bir insan olduğumu iddia edecek cesaretim yok elbette, ama daha mutlu bir insan olduğumu biliyorum, çünkü o buz gibi donuk hayatım için yeni bir anlam buldum, yaşamın kendisinden başka bir sözcükle açıklayamayacağım bir anlam. Ait olduğum kesimin normlarım ve kalıplarım boş bulduğum için artık ne kendimden ne de başkalarından utanıyorum. Onur,
suç, günah gibi kavramlar bir anda soğuk, metalsi bir tını kazandı, bunları dehşete kapılmadan telaffuz edemiyorum artık, O gece ilk kez öylesine büyülenmişçesine {hissettiğim o güçten beslenerek yaşıyorum. Beni nereye ;
sürüklediğini sorgulamıyorum: Belki başkalarının günah diye adlandırdığı bir başka uçuruma, belki de yüceliklere sürükleyecek. Bunu bilmiyorum, bilmek de istemiyorum. Çünkü sadece kendi kaderlerini bir gizem olarak
Alamut’un 1957 baskısı üzerine kendisinden bir yorum istenince yaşlı Bartol meraklı okurlarına şöyle hitap etmiştir:
Alamut okuru bir tek hususu kesinlikle fark edecektir. Hasan’ın kullandığı yöntemler ne derece korkunç, insanlık dışı, alçakça olsa da, onun bu türden davranışlarına maruz kalan kişiler temel insani değerlerini zerre kadar yitirmezler. Fedailerin dayanışması asla bitmez. Aralarında tıpkı bahçelerdeki kızlar arasında olduğu gibi sağlam bir dostluk bağı oluşur. İbni Tahir ve arkadaşları gerçeği öğrenme isteğiyle yanıp tutuşmaktadırlar. Ama İbni Tahir sonunda en çok inanıp güvendiği adam tarafından kandırıldığını öğrendiğinde dahi Meryem’in kendisine olan aşkının bir aldatmaca olduğunu fark ettiği andaki kadar üzülmez. Ve nihayetinde tüm gaddarlığına karşın Hasan evrende tek başına olduğu düşüncesini yüreğinde hissetmenin neden olduğu mutsuzlukla kıvranmaktadır. Eğer biri yazarın Alamut’a yedirdiği manayı, arka planında yatan duyguyu anlamak isterse ona şöyle demek isterim. “Dostum! Kardeşim! İnsanı dostluğun gücü kadar kahramanlaştıran başka bir şey var mıdır? Yüreğimize aşktan, sevgiden daha fazla işleyen bir şey bulabilir misin? Ve hakikat kadar övgüye layık başka lir kavram var mıdır?”
Sayfa-606
Keyifli okumalar :)
Kendilerini derecesiz bir zeka ve kabiliyete sahip sayan arkadaşların arasında, mukaddes ve mağrur bir aptallığa sırtımı vererek yaşıyor ve sırf bununla mühim bir şey yaptığımı sanıyordum. Ne gayem, ne düşüncem vardı. Zekam bütün kuvvetini, içinde bulunduğu âna sarf ediyordu. Yerinde bir cevap, keskin bir nükte bütün hakikatlere bedeldi. Böyle günübirlik bir fikir hayatının tabii bir neticesi olarak tezatlara, manasızlıklara, hatta edepsizliklere düşüyordum. İsteyip istemediğimi doğru dürüst bilmediğim, fakat neticesi aleyhime çıkarsa istemediği iddia ettiğim bu nevi söz ve fiillerimin daimi bir mesulünü bulmuştum: Buna içimdeki şeytan diyordum; müdafaasını üzerime almaktan korktuğum bütün hareketlerimi ona yüklüyor ve kendi suratıma tüküreceğim yerde, haksızlığa, tesadüfün cilvesine uğramış bir mazlum gibi nefsimi şefkat ve ihtimama layık görüyordum. Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması... İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var... Hiç bir şey üzerinde düşünmeye, hatta bir parçacık durmaya alışmayan gevşek beyinlerimizle kullanmaya lüzum görmeyerek nihayet zamanla kaybettiğimiz biçare irademizle hayata dümensiz bir sandal gibi dört tarafa savruluyor ve devrildiğimiz zaman kabahati meçhul kuvvetlerde, insan iradesinin üstündeki tesirlerde arıyoruz.
Keyifli okumalar..
Kitabin ismi merak uyandırıcı: Engeregin Gözü. Okurken neden bu ismi verdiğinin yazi içine sindirmis Livaneli. Ama Kitabın sonunda bulunan söyleşi bölümünde de açıkça belirtmiş. Yazar, Kitabın ismi ile ilgili açıklama yaparken, "Romana Osmanlı ve haremi cagristirmayan, onu bu tip basmakalip romanlardan ayıran zor bir isim koydum: Engeregin Gözündeki Kamaşma." şeklinde belirtmiş. Sonradan isim degistirilmis ve "Engeregin Gözü" halini almış. Livaneli, Engeregin Gözü kitabını tarihsel bir roman olarak görmediğini ve " Bütün çağlar ve mekanlar için geçerli -buna gelecek de dahil- bir iktidar/birey ilişkisini anlatmak istedim" şeklinde açıklıyor.
Kitabın baş karakteri Habeşistanli bir harem ağasıdır. Onun gözünden Osmanlı hanedanına bakış açısı, haremde yaşanan olaylar (harem olayları derken, bilindik dizilerdeki olaylar silsilesi gelmesin gözünüze, burada harem daha mekansal bir yer olarak arka planda kalıyor.) ve iktidar savaşları anlatılmış. Keyifli okumalar dilerim.
