... doğru dedi-ğimiz şey hikâyeyi terk edebilir, bilirsin. Bir zamanlar doğru olan şey anlamsızlaşır, hatta bir yalan olur çünkü doğru olan başka bir hikâyeye geçmiştir.
Bu durum, ondan nefret etmemi zorlaştırdı. İnsanın kendisinden daha güçlü birilerinden nefret etmesinde bir fazilet vardır ama daha zayıf birinden nefret etmek alçakça, rahatsız edici bir şeydi.
"Dinsiz" diyorlardı bize. Onlardan öğrendiğimiz bir sözdü bu. İlla bir anlam yüklenecekse, neyin kutsal olduğunu bilmeyen kimse anlamına geliyordu. Acaba hiç öyle insan var mıdır?