Naile Sultan Öztürk
@naidasu
@my.little.sekai
Naile Sultan Öztürk
, bir kitap okudu4/10
31 saatte okudu
·Okunma: 16 Aralık 2025 23:19
·2025 60. kitabı
Reklam
Önyargılı yaklaşmayın derim ..
Ben açıkçası çok önyargılı yaklaşıyorum bu kitaba , popüler kitap furyasından biri yine diye düşünürken yazarın vefat haberini okudum yakın zamanda. Bunun üzerine biraz araştırınca oldukça ilginç geldi yazarın hayatı ve bi okuyayım ya diye aldım kitaplarını.
Dün akşam başladım ve bitirdim kitabı...
Ben çok etkileyici buldum. Çünkü gerçekten psikolojik olarak bazı zorluklar yaşamış ve terapi almış biriyseniz size çok tanıdık ve içten gelecek yazılanlar.Hayatını bu kadar Filtresiz ve cesur paylaşması herkesin yapabileceği birşey değil
Önyargısız olmalı insan her konuda...
Bunu kanıtladı bana bu kitap bir kez daha
Okuyun....
Yazarın kendi kaleminden;
Psikiyatristim her şeyi çözebilecek bir yöntem ya da cevap veremediği için özür diledi. Fakat kuyuya düştüğünü anlamak için kendi etrafında dönmesi gereken biri gibi benim de devamlı daha iyi olma çabalarım bir sekizgen, onikigen, hatta belki bir gün daire şeklini alacak. Üst üste binen hatalarımın daha kuvvetli bir benlik bilinci sağlayacağını, gayet iyi olduğumu, madalyonun öbür yüzünü görebildiğimi söylüyorlar; madalyon biraz ağır, o kadar.
Ne mi diliyorum? Sevmek ve sevilmek istiyorum. Şüphe duymadan, rahatlıkla. Bu kadar. Düzgün bir şekilde nasıl seveceğimi ve sevileceğimi bilmiyorum, bu da bana acı veriyor. Son seansımı yazıya döktükten sonra uzun süre sonsöz yazmakta zorlandım.
Sanırım ne kadar ilerleme kaydettiğimi gösterebilmek istiyordum, bir çeşit büyük final olsun istiyordum. Kitap düzgün bir şekilde böyle bitirilir diye düşünüyordum.
.......
Bu yüzden bu kitap cevaplarla değil, bir dilekle bitiyor.
Sevmek ve sevilmek istiyorum. Kendi canımı yakmayacağım bir yol bulmak istiyorum. İşlerin kötüden çok daha iyi olduğunu söyleyebileceğim bir hayat istiyorum. Başarısız olmaya devam etmek ve yeni, daha iyi yollar
Psikiyatristim her şeyi çözebilecek bir yöntem ya da cevap veremediği için özür diledi. Fakat kuyuya düştüğünü anlamak için kendi etrafında dönmesi gereken biri gibi benim de devamlı daha iyi olma çabalarım bir sekizgen, onikigen, hatta belki bir gün daire şeklini alacak. Üst üste binen hatalarımın daha kuvvetli bir benlik bilinci sağlayacağını, gayet iyi olduğumu, madalyonun öbür yüzünü görebildiğimi söylüyorlar; madalyon biraz ağır, o kadar.
Ne mi diliyorum? Sevmek ve sevilmek istiyorum. Şüphe duymadan, rahatlıkla. Bu kadar. Düzgün bir şekilde nasıl seveceğimi ve sevileceğimi bilmiyorum, bu da bana acı veriyor. Son seansımı yazıya döktükten sonra uzun süre sonsöz yazmakta zorlandım.
Sanırım ne kadar ilerleme kaydettiğimi gösterebilmek istiyordum, bir çeşit büyük final olsun istiyordum. Kitap düzgün bir şekilde böyle bitirilir diye düşünüyordum.
.......
Bu yüzden bu kitap cevaplarla değil, bir dilekle bitiyor.
Sevmek ve sevilmek istiyorum. Kendi canımı yakmayacağım bir yol bulmak istiyorum. İşlerin kötüden çok daha iyi olduğunu söyleyebileceğim bir hayat istiyorum. Başarısız olmaya devam etmek ve yeni, daha iyi yollar keşfetmek istiyorum. İçimdeki duygu gelgitini, hayatın ritmi olarak görüp onun keyfini çıkarmak istiyorum. Devasa karanlığın içinde yürüyüp uzun süre altında durabileceğim bir parça gün ışığını bulabilen türden biri olmak istiyorum.
Bir gün olacağım da.
Hayat ummaktı.
Hayat her şeydi. Yaşarsa onu tekrar bulabilir, yaşarsa onu tekrar görebilir, yaşarsa ona tekrar kavuşabilirdi.
Cevriye ölümü imkânların en sonuna kadar mübah görmüyordu.
Hiçbir şeyin kalmadığının zannedildiği zamanda bile ümit vardı.
Çünkü hayat sayısız ihtimal ve imkânlar demekti.
