Ayfer Tunç, kalemine imrendiğim, hayran olduğum bir yazar. Annemin Uyurgezer Geceleri ile de benim çokça meselem haline gelen artık sadece bunu anlatmak istiyorum dediğim ‘kadın’ konusunun ‘aşk’ dünyasında bencil, katı, istismarcı erkekler tarafından söndürüldüğü ama o erkeklere olan aşkın yarım kalan kadın duyguları uğruna sürdürüldüğü bir hikaye. Öyle bir hikaye deyip geçmeyecek türden. Hani, gecenin beşinde sabahın beşinde veyahut insana inceleme yazdırtan, çünkü bir noktadan sonra kitabın sayfalarını nasıl çevirdiğini anlamadığın türden güçlü bir eser. Çok sevdim. Çok yaralandım. Çok acıklandım. Çok fazla buldum. Her şeyi. Aşkı da. Bu dünyada kadın olmayı da. Bu dünyada var olmayı da. Yaşamayı da. Yaşamadan ölmeyi de. Yaşamadan ölenlerin bile kendini yaşadım saymalarını.
Bir insanı anlamak sadece ve sadece hak vermek değildir. Neyi neden yaptığını bile anlamadan yaptığına bir anlam yüklemektir bazen. Hah bu kitapta bana bu oldu.
Okuyacak herkese bol şans. Çok etkileneceksiniz.