“Keşke” Özlem ya da pişmanlık ifadesi Bir Köy Enstitüleri Romanı
1940 - 1980 arası yıllar! Bu yılların karanlığına rağmen aydınlık yarınlar için çabalayan “Köy Enstitüleri” Ve bu enstitülerin ışık saçan iki öğrencisi Fikret ve Sabia (nam-ı diğer Nedret Öğretmen) Bir taraftan onların yarım kalmış aşklarına tanıklık ederken bir taraftan da o dönemleri okumakla kalmayıp perde arkalarına kadar görüyorsunuz. “Sema Soykan” bizlere sadece aşk hikâyesi ve köy enstitülerini anlatmıyor. Görünenin ardındaki görünmeyeni anlatıyor. Belki de hepimizin kanayan yarasına, vicdanına, aklına, susmak zorunda kaldıklarımıza sesleniyor. Bizlere eğitimin önemini, güçlü kalabilmenin ilkesini aşılıyor.
“Köy Enstitüleri” tarihsel bilgilerimizin çok dışında, eğitim - öğretimin çok ötesinde bir kurum. Burada sadece okumayı öğrenmiyorsunuz, buradan sadece öğretmen olarak da çıkmıyorsunuz. Biliyorum derken meğer ne çok şeyi bilmiyormuşum.
“Keşke” ye başladığımda okula gidebilmek için ağlayan küçücük bir kız çocuğuydum. Bitirdiğimde ise vatanı, milleti, ilkeleri uğruna her şeyi yapabilecek güçlü bir cumhuriyet kadını
Sema Soykan’a ise ayrı bir parantez açmadan cümlelerimi bitirmek istemiyorum. Edebi yönünün zenginliğini, kaleminin gücünü bir yana bırakıyorum. Vatan aşkına, cumhuriyet sevdasına, güçlü kimliğine değinmek istiyorum. Ve “ @semasoykan ” gibi yazarların, insanların çoğalmasını diliyorum.
Mandalina Yeşil’ni okumaya başlarken beklentim oldukça yüksekti ancak istediğim hazzı alamadım. Yazarın dili yavandı. Hikaye ara ara açılsa da dört arkadaşın dostluğunun daha sıcak işlenmesini bekliyordum sanırım. Kore Edebiyatından okumuş olduğum ikinci kitap oldu kendisi. Üçüncü bir kitaba şans verir miyim.. zaman gösterir :)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“SİYAH LÂLE”~Alexandre Dumas
17. Yüzyılda Hollanda Altın Çağı’nda yaşanan Lâle Çılgınlığı’na (Tulipomania) ithafen yazılmış bir eser; insanların bir lâle soğanı uğruna servetler feda ettiği bir dönem. Lâle soğanlarına olan bu aşırı talebin fiyatları görülmemiş seviyelere fırlatması ve ardından piyasanın aniden çökmesiyle sonuçlanan tarihteki ilk belgelenmiş ekonomik spekülatif balon zamanında geçiyor bu hikâye..
Hollanda tarihinin bu en çalkantılı yıllarında çiçek yetiştiriciliğiyle uğraşan Doktor Cornelius von Baarle’nın en büyük amacı, Haarlem Çiçekçilik Cemiyeti’nin açtığı yarışmada genetik açıdan üretimi zor olan en güzel Siyah Lâle’yi yetiştirmektir. Fakat kıskanç komşusu İsaac Boxtel’ın iftirası sonucunda işlemediği bir suçtan ötürü ömür boyu hapse mahkûm olur, idamdan kıl payı kurtulur. Ama hep umutludur, çünkü yanında getirdiği lâle soğanlarıyla ekeceği büyük hayalleri vardır. Tek güvendiği üç soğanı ve biricik Rosa’sı.
Bu romanda iyilik timsali Rosa’nın karşısında kıskançlığıyla, iki yüzlülüğüyle ve aç gözlülüğüyle nam salmış Boxtel karşımıza çıkar. Kendisi de lâle yetiştiricisi ama en iyi Siyah Lâle’yi yetiştiremez, bu yüzden kin ve nefret silsilesi başlar. Cornelis’e tuzaklar kurar, onun peşinden sürgüne gider, ardında her şeyi bırakarak. Tek gayesi Siyah Lâle’yi çalıp 100 bin Florinlik büyük ödülün sahibi olmak. İstediğine kavuşur mu? Öyle bir sonu var ki hikâyenin, mucize dedikleri bu olsa gerek, umudu, insanın hayallerini ulaşma gücünü ve adalet arayışını çok güzel anlatmış. En savunmasız, en çaresiz anı da öyle güzel tasvir etmiş ki yazar, son ana kadar merakla okudum..
Geneline bakacak olursak, Lâle üzerinden de çok şey öğreniyoruz aslında; başta sabretmeyi, vazgeçmemeyi, umudu ve aşkı. Kitapta en güzel kısımlardan biri, Cornelis’in lâlelere olan sevgisi ile Rosa’ya olan aşkını
Osmanlı'da Garip Yasaklar
Reşad Ekrem Koçu
Haşmetli Yosmalar Osmanlı Tarihinde Yasaklar
Öncelikle merhaba, çok sevdiğim bir yazar olan Reşad Ekrem Koçu'nun ilginç bir kitabını incelemek istiyorum.
Kitabımız iki bölüm halinde; birinci bölümde tarihte nam salmış ünlü kadınlar var. Burada Bizans, antik Roma, antik Yunan ve 1700, 1800'lü yıllar Rusya, İngiltere, Fransa'da zekalarıyla, olaylarıyla nam salmış ünlü kraliçeler, kadınlar anlatılıyor. Şunu söylemeliyim ki! bu bölümü okurken biraz zorlandım, kitap akıcı olmadı maalesef. Normalde Reşad Ekrem Koçu kitapları müthiş akıcı devam eder. Belki benim daha çok mitoloji tarzını çok sevmememden kaynaklanıyor olabilir.
İkinci kısım ise daha akıcı bir bölümdü. Osmanlıda yüzyıllar içinde olan ilginç yasaklar anlatılıyor. O kadar ilginç yasaklar var ki, gerçekten okuyunca insan şaşırıyor. Örneğin evlerde yemek çeşidi yasağı, yedi türlüden fazla yemek, tatlı vb. pişirilmemesi ya da sofrada olmaması yasağı çok ilginçti gerçekten.O kadar ilginç yasaklar var ki, mesela devlet erkanı ve üst düzey yöneticiler hariç ata ve arabaya binmeme yasağı.
Şöyle ilginç bir anekdot var mesela bu yasakla ilgili; Edirnekapı civarında oturan Hilye-i Peygamber eserinin sahibi Hakani Mehmed Bey’e bu eserinden dolayı sadaret makamı ödül olarak ne istediğini sorunca, Mehmed Bey çok yaşlandığı ve her gün Edirnekapı'ya kadar yaya gidip gelemediğini, bu sebeple bir taşıt hayvanı istediğini söyler. Sadaret makamı ise bu yasağı çiğnememek için Babıali civarında bir ev alıp şaire hediye etmiş ve arzusu bu şekilde yerine getirilmiş.
Taşınma yasağı, hamam yasakları, kıyafet yasakları vb. bir sürü ilginç yasak... Veba hastalığının anlatıldığı bölüm de akıcı ve ilginçti gerçekten.
Sonuç olarak; kitabın birinci bölümünü pek beğenmemekle beraber, ikinci bölümünün okunabilir ve güzel olduğunu düşünüyorum.
Tüm okuyuculara keyifliTarih
Reşad Ekrem Koçu
Haşmetli Yosmalar Osmanlı Tarihinde Yasaklar
Öncelikle merhaba, çok sevdiğim bir yazar olan Reşad Ekrem Koçu'nun ilginç bir kitabını incelemek istiyorum.
Kitabımız iki bölüm halinde; birinci bölümde tarihte nam salmış ünlü kadınlar var. Burada Bizans, antik Roma, antik Yunan ve 1700, 1800'lü yıllar Rusya, İngiltere, Fransa'da zekalarıyla, olaylarıyla nam salmış ünlü kraliçeler, kadınlar anlatılıyor. Şunu söylemeliyim ki! bu bölümü okurken biraz zorlandım, kitap akıcı olmadı maalesef. Normalde Reşad Ekrem Koçu kitapları müthiş akıcı devam eder. Belki benim daha çok mitoloji tarzını çok sevmememden kaynaklanıyor olabilir.
İkinci kısım ise daha akıcı bir bölümdü. Osmanlıda yüzyıllar içinde olan ilginç yasaklar anlatılıyor. O kadar ilginç yasaklar var ki, gerçekten okuyunca insan şaşırıyor. Örneğin evlerde yemek çeşidi yasağı, yedi türlüden fazla yemek, tatlı vb. pişirilmemesi ya da sofrada olmaması yasağı çok ilginçti gerçekten.O kadar ilginç yasaklar var ki, mesela devlet erkanı ve üst düzey yöneticiler hariç ata ve arabaya binmeme yasağı.
Şöyle ilginç bir anekdot var mesela bu yasakla ilgili; Edirnekapı civarında oturan Hilye-i Peygamber eserinin sahibi Hakani Mehmed Bey’e bu eserinden dolayı sadaret makamı ödül olarak ne istediğini sorunca, Mehmed Bey çok yaşlandığı ve her gün Edirnekapı'ya kadar yaya gidip gelemediğini, bu sebeple bir taşıt hayvanı istediğini söyler. Sadaret makamı ise bu yasağı çiğnememek için Babıali civarında bir ev alıp şaire hediye etmiş ve arzusu bu şekilde yerine getirilmiş.
Taşınma yasağı, hamam yasakları, kıyafet yasakları vb. bir sürü ilginç yasak... Veba hastalığının anlatıldığı bölüm de akıcı ve ilginçti gerçekten.
Sonuç olarak; kitabın birinci bölümünü pek beğenmemekle beraber, ikinci bölümünün okunabilir ve güzel olduğunu düşünüyorum.
Tüm okuyuculara keyifli
Romanın girişi farklı olunca gizemli bir kurgu okuyacağımı düşünmüştüm ama beklediğimi bulamadım maalesef.
Ana karakter derinlemesine işlenmemişti ve toplumdaki kadınların yaşadığı tüm sorunları bir karakterde anlatalım denmiş gibiydi. Böyle olunca da karakter çok yapay kalıyor ve onunla bağ kuramıyorsunuz.
Evet, romanın bir derdi vardı, toplumsal bir eleştiri yapıyordu ama bunu doğrudan öğretmeye çalışmadan karakterin hissettikleri üzerinden yapsaydı çok daha etkileyici
olurdu kanımca.
Ayşen B. 
Ateşten Düğüm 2
Dram ve duygusal yoğunluğu olan eserleri okumayı sever misiniz?
Ben çok severim.Bir de karakterler geçmişleriyle ve birbirlerine adeta kördüğümle bağlandıklarına şahit olduğum da daha bi keyifle okuyorum.Seriye kaldığımız yerden devam ederken
Baran ın,o nişan gecesi gölün kenarında gördüğü yasemin kokulu,peri kızını ararken peri kızından geri kalan bilekliğin çalınması benim bile canım sıktı.Baran bilekliği ha buldu ha bulacak derken halbuki aradığı peri kızı yanı başındaydı..Çünkü kader,kendi nişanlarından kaçan iki genci yeniden birbirini buldurmuştu arkadaşlar…
Yazarımızın kalemi aşırı akıcıydı.Ben eseri toplamda dört saatte bitirdim.Kitap çok tatlı bir yerde bitti.Beni mutlu eden o bitişten sonra neler olacağını aşırı merak ediyorum.En yakın zamanda devamını okumak dileğiyle
Her daim yıkılmaz duvarları olan Baran,aşırı otoriter ve iş kolikti.Çalışkanlığı nam salan Baran,öyle bir iftiraya uğradı ki..Kanada ya çekip gidecek diye aklım gitti.Benim bildiğim Baran çekip gitmez,üzerine atılan iftirayı temizler dedim.Elif in de yardımıyla Baran beni yanıltmadı.
Baran ın ablasına olan sevgisi,koruma içgüdüsü çok kıymetliydi.Baran gibi güçlü bir adam,eniştesi olacak cibilliyetsizin hakkından on defa gelirdi.
Eniştesinin gerçek yüzüne karşı şimdilik sessiz kalması hastalık ile mücadele eden ablasının dünyasını başına yıkmak istemediği içindi.
Kesin üçüncü kitapta Baran eniştesine dünyayı dar eder.
Bitmez tükenmez sırlar,intikam ateşi,ortada dolanan yalanlar ve tarafların birebirine olan hislerinin bir türlü kabul edemedikleri satırlarla harmanlanan eser bittiğinde ben,üçüncü kitabı nasıl bekliycem derken buldum kendimi
Bu kitapta en çok mutlu olduğum bölümler,Baran ın vesilesiyle Elif’in yeniden öğretim hayatına donmesi olurken Maran olacak vasıfsızı