Sanma gönül dinlenir, Ufukta gün batınca. Bunalırım kederle Gece gelip çatınca.
Bakışlarım puslanır, Gönül dağım sislenir, Göz pınarım ıslanır Sevgi kuşu ötünce.
Sevgi yaman bir gerçek, Yâr uzakta bir çiçek. Sevgim sürüp gidecek Ta dirliğim bitince.
Bir güzeli özleyiş. İşte en güzel deyiş! Ömür tüket, gönül deş Sevgi seni unutunca.
Yâri her bir anışım Bir ölümdür tanışım! Belki diner yanışım Son uykuya yatınca...
Ulan nasıl bir toplum baskısı varsa üzerimizde, genç yaşımızda göçtüğümüze, sevdiğimize kavuşamadan öldüğümüze yanmıyoruz da hâlâ yakalanacağız da rezil olacağız diye üzülüyoruz.