Bunun ne anlama geldiğini bilmiyordum, benim açımdan iyi mi, yoksa kötü müydü bu durum... Aslında can alıcı nokta bu değildi. Yani can alıcı nokta iyilik veya kötülük değildi. Can alıcı nokta artık hiçbir şeyin öneminin kalmamış olmasıydı.
Düşün dedim kendi kendime, düşün ve düşündüm ki eğer canım acımıyormuş, bu olanlar benim değil bir başkasının başına geliyormuş gibi yaparsam bu badireyi atlatırım...
"Ama bir durup burada sahip olduğumuz şeyleri düşünürsek ve doğru insanların safında yer alırsak, buna devam edersek, hiçbirimiz o kızların orada yaşadıklarına benzer şeylere katlanmak zorunda kalmayacağız. Onlar oradalar, çünkü bu dünyada onları önemseyen kimse yok. Onları böyle yabani yetiştiren de, sonra başları belaya girince onlara sırt çeviren de yine kendi aileleri. Bu hayatta sadece çocuğu olmayanlar umursamaz olma lüksüne sahiptir."