Loneliness
@napabilirim
Şu anda okuduğu kitap
2000'li biri çıkmak teklif edince;Alıntı
"Baştan başlamamıza kim engel olabilir ki?" diye sordu.
Emma, "Hayır, dostum." dedi. "Ben yaşlandım artık... Siz çok gençsiniz. Unutun beni! Başkaları sizi sever... Siz de onları seversiniz."
"Beni seviyor musun? Yemin et bana bakayım!"
"Seni seviyor muyum! Seni seviyor muyum! Ben sana tapıyorum, sevgilim!"
Saçmalama aşkım hiç takıntılı değilim;Alıntı
Sonra Emma'nın birtakım garip istekleri vardı.
"Saat gece yarısını çalarken beni düşüneceksin!" diyordu.
Emma düşünüyordu. Nasıl olmuştu da o kadar akıllı olmasına karşın, bir kez daha yanılmıştı? Öte yandan, bütün yaşamını, sürekli özverilerle geçirmek acınacak garip bir davranıştı. Sahip olamadıklarını, evliliğini, aile bağlılıklarını, yaralı kırlangıçlar gibi çamura düşen düşlerini, istek duyduğu her şeyi, kendini yoksun ettiği her şeyi, her şeyi anımsadı! Niçin, niçin?
"...Siz benim ruhumda, tanrıça gibi, bir kaidenin üzerinde yüksek, sağlam, lekesiz bir yerdesiniz. Yaşamak için size muhtacım. Gözlerinize, sesinize, düşüncenize ihtiyacım var. Dilerseniz dostum, kız kardeşim, meleğim olun!"