A
@naperva_
90 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Ne kadar da güzel bir hayat kurmuş! Ormanın kıyısında küçük bir bebek evi. İşten döndüğünde akşam yemeği hazırlanmış onu bekliyor olur. Belki de öyle değildir, kim bilir? Ama kadın çalışmıyor, evde çocuğa bakıyor. Adımın başharfleri hâlâ o nemli tahtalarda güven ve huzur içinde. Oraya oturup hayallere dalardık. Ne tuhaf, eski sahnede bu yeni oyunu oynuyor olmak... Bazı coğrafi koordinatların bizi bağladığını ve yaşam boyunca bilinçaltımızın ayrılmaz bir parçasını oluşturduğunu hissediyorum. Sanki benim bir parçam, yaşamını hep buralarda devam ettirmiş gibi... O eski ve aşina odalarda dolaşırken zaman silinmiş gibi... Ölülerle konuşuyor, onlara şarkılar söylüyorum ...
Sayfa 27 - Ayrıntı
Reklam
Tepeden kente inen yolda yürürken çürüme ve yok olma süreci üzerine düşünceler geçti aklından. Bu süreç hayatın ilk anından, yani döllenmeyle başlıyor, insan daha ilk saniyelerden itibaren tüm çıkış noktalarının ölüm tarafından tutulmuş olduğu bir gerçekliğe adım atıyordu.
Sayfa 40 - Ayrıntı
Bazı coğrafi koordinatların bizi bağladığını ve yaşam boyunca bilinçaltımızın ayrılmaz bir parçasını oluşturduğunu hissediyorum. Sanki benim bir parçam, yaşamını hep buralarda devam ettirmiş gibi ...
Sayfa 28 - Ayrıntı
Bir gerçeklik içinde kulaç atıyoruz ama bu aslında bizim fiziki gerçeklik olarak kavradığımız şeyin, sınırsız bütünün yalnızca bir parçası, bir mızrağın en uç noktası... Bütün yaptıklarımız ve bütün düşüncelerimiz gerçeğin yalnızca bir yansıması
Sayfa 91 - Ayrıntı
Bizler sürekli ölüyoruz, her an bir parçamız kopup düşüyor zaten! Biliyormusun ki evde toz dediğimiz şeyin yüzde yetmişi ölü deri hücrelerinden oluşuyor
Sayfa 67 - Ayrıntı
Reklam