A

Susmak yalnızlığın ana dilidir Ömür hanım, şiiridir.. Beni konuşmaya zorlama ne olur. Sözün sularını tükettim ben, kaynağını kuruttum. Geriye bir büyük sessizlik kaldı yüreğimde... Kalabalıklar, kalabalıklar kadar büyük...
Reklam
amaçsız bir yolculuktu sevmek belki de bir sürekli kaçmaktı kendi kanatlarından gidip gidip dönmekti hep aynı yere
yaşıyorlar göçmen kuşun bahçelere sığmaz üzüntüsünü
bu acılar bu ağrılar bu yürek neyi kimden esirgiyor bu buz gibi sokaklar bu ağaçlar niçin böyle yapraksız bu geceler niçin böyle insansız bu insanlar niçin böyle yarınsız bu niçinler niçin böyle yanıtsız?
"incecikti gül dalıydı dokunsam kırılacaktı dokunmadım kurudu gitme sonbahar oluyorum, sonrası hiç ..."