A

"Biraz daha kaba ol, biraz nankörlük beni teskin eder, özünde hepimiz korkunç bencilleriz..."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tanrı bizi sevmiyor ve bir sevgi nesnesi de değil, Mistisizm özünde Narsisizmdir, kişisel Tanrı ise saçmalıktan başka bir şey değildir, yoksulların teselli bulma ihtiyacı kendi alçalmalarının kanıtıdır, yoksa varsaydıkları figürlerin gerçekliğinin değil... Filozofların Tanrı'sı bana yeter, ben de bir kişiyim ve kendi dışımda kimse aramıyorum, müebbet ölüme razıyım, kurtuluş fikri bana bir taşkınlık gibi geliyor.
Ben ki yılda dört kez düş gördüğümü hatırlarım ve kendimi gönüllü olarak mutlak bir ilgisizliğe gömerim, en akıllı kadının zaman zaman yaptığı şakaların esiri bile olurdum.
Fui, non sum, non curo, işte benim sloganım, ölülerimizi unutmalıyız.
Onun korktuğunu biliyorum, ama yaşadığı sürece hep yürekli göründü bana, ben onda gördüğüm bir ruh gücüne dayanıyordum, o da kaygılarına direnebilmek için bununla silahlanmıştı.