Birden yalnızlığı bütün ağırlığıyla hissetmiştim. Yalnızlık. İşte bunu Tanrı'yla ikimiz biliyoruz. Sanki o bana bunu öğretmeyi istedi,galiba yeryüzünde çeşitli insanları seçiyor yalnızlığı öğretmek için ve o korkunç tesadüflerini kullanıyor bunu öğretirken.
Bu zayıflık, bu kırılganlık beni öfkelendiriyordu,kızıyordum kendime, bazen de acıyordum, sonsuz bir yenilgiyi kabul etmekle, dağınık ordularını toplayıp "Bütün dünyaya göstereceğim" diyen bir komutan gibi son bir maceraya girişmek arasında gidip geliyordum, bazen muhtemel bir zaferin hayaliyle aniden neşeleniyor, bazen kesin bir yenilginin hüznüyle kederleniyordum.