Ben diğer insanlar için doğduğumu bilecek ve bu nedenle nesnelerin doğasın şükran duyarak yaşayacağım, zira doğa benim çıkarlarıma bundan daha iyi hizmet edebilir miydi?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kusursuz ve tanrısal olan, dahası aşırılığı olmayan erdem yeterli değil midir? İnsanın tüm arzularına kavuştuktan sonra yoksun olabileceğine var? Her şeyi kendinde toplamış insanın dışarıdan almaya ihtiyaç duyabileceği ne var?
Bir şeyin peşinden gitmektense, çeke çeke götürülmeyi tercih etmek ne büyük deliliktir!
... insanın hazları ne kadar çok ve büyükse, o insan bir o kadar küçüktür ve daha çok sayıda kişinin kölesidir.
Kendi büyüklüğünden muzdarip olan iyi bir şey yoktur. Bunun yanı sıra kendisine akli bir karakter bahşedilmiş yaratıklara, akıldan daha iyi bir şey önerilebilir mi?