nar kafa
@narkafa
48 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Puan vermedi·250 syf.·
2023 18. kitabı
Taksi Şoförü aslında Paul Schrader'in. Biz onu sadece yorumladık. Paul Schrader bana senaryoyu verdi, çünkü Arka Sokaklar'ı görmüştü ve orada Bob'u sevmişti, beni de bir yönetmen olarak sevmişti. Bizimse, yazıldığı haliyle, Paul'un onu yarattığı haliyle Travis hakkında benzer hislerimiz vardı. Hepimiz aynı duyguları hissediyor gibiydik. Üçümüz arasındaki küçük bir kulüp gibiydi bu. Paul Schrader ve benim aramda hayat ve inanç konusunda, ölüm ve suç, cinsellik konusunda belli bir benzerlik vardı ve hala da var. Paul ve ben bu tip şeyler konusunda çok yakındık. Fakat kendimin yalnızca yorumladığımı söylemeliyim, özgün fikir ve kavrayış tamamen ona ait. Yani şimdi adamın biri çıkıp senaryoyu sadece yorumladığını söyleyebilir -ve onu mahvedebilir. Yalandan alçakgönüllülük yapacak değilim. Fakat anlamanız gereken özgün fikrin ondan geldiği. Yıllardır "Martin Scorsese'nin Taksi Şoförü," dediklerinde bunu düşünüyorum, bunun Paul için ne kadar acı verici olabileceğini. O eser gerçekten Paul'ün.
Şurası bir gerçek ki, Bay Scorsese sinema yoluyla kendi davranışları ve kaygılarını keşfetmekle bütün çağdaşlarından daha çok ilgili. Filmlerindeki rastgele şiddet, her an her şey olabilir hissi, yönetmenin Manhattan'da büyüyen küçük bir çocuk olarak şahit olduğu amaçsız sokak olaylarından kaynaklanıyor; aslında Pupkin ve Langford dahil olmak üzere bütün kahramanlarının dışlanmış, suça bulaşmış ve insanlarla ilişki kurmaya ve onlar tarafından tanınmaya muhtaç kişiler olmasının da otobiyografik kökenleri var.
Kimse bir Scorsese filminden bir sahneye bakıp, nefesi kesilerek, “Bu bir müzede sergilenmeli” demez. Onun sahneleri hayatın hamlığıyla titreşir, kamerası sinirli, hatta isterik gözükür, oraya atlar buraya zıplar, sanki o anın güzelliğini ya da çirkinliğini yakalamak için hiçbir şey yeterli olmayacakmış gibi mütereddittir.