Uzun süredir okumak istiyordum, ve sonunda yaptım. Keşke daha önce başlasaydım dedirtti yani.
İlahi bakış açısıyla okumaya çok alışık olmasam da, bayılmasam da bu gerçekten iyiydi. Yazım dili güzeldi. Sanki zaten karakterlerin dilinden okuyormuşuz gibi. Ben karakter ağırlıklı kitap seviyorum o yüzden bayıldım. Karakterlere gelince, hiç biri mükemmel, iyi değil, her biri kendine özgü ve neredeyse tam destekleyemiyorsunuz bile (Arm hariç bence). Arm, Dante aralarında en çok sevdiklerim, ve tabii ki Öfke.
Spoilerli
Tam Öfkeye alışmıştım, tamam bu yolculuk aşırı keyifli, süper geçecek derken, Öfkeden hikaye bekleren ve en sevdiğim shipin güzel bir sahnesi gelmişken aniden her şey nasıl tepe taklak oldu?! Öff yaa. Beau yu çok seviyorum. Nasıl böyle bir şey yapabilir? Tamam sonrasında anladık da neden yaptığını ama hakk kazandırmaz, keşke biraz anlatsaydı öncesinden, yazıklaar olsun. Ama ben akıllanmazım o yüzden hala kendi içimde tek sevdiğim shipi tutuyorum. Olsun lütfennn. Fırtına anındaki sahne güzeldi. Adayı gördükleri anda Armla Lununun sarılması, sevinmeleri de çok güzeldi. Hodbine ısınamıyorum. Lunuyu kafese tıktığı an bitti benim için. Aslına bakarsanız Beau Hodbinden daha çok şerefsizlik etti, iyi b.k yedi, hainlik yaptı ama dedim ya ben akıllanmam.
Hele Dantenin annesinin katilinin peşini bırakıp Beauya yardım etmesi.... ah kalbimm. Beau artık senden de bir action istiyoruz!
O son... lütfen ya ekiple birlikte sakin sessiz tatlış mutlu uzun bir sahne okumak istiyorumm.