Əslində dünyamızın fonu qaranlıqdı, günəş işığı, ay işığı, ulduzların işığı, şimşəyin işığı, şam işığı - bunlar hamısı qaranlıq fonda parııdayırlar. Sadəcə günəşin işığı güclü olduğuna görə, bütün qaranlıq fonun özünü müvəqqəti olaraq görünməz edir və bizdə elə bir duyğu yaradır ki, sanki keçici olan qaranlıqdı, qalıcı olan qaranlıq. Halbuki, işıq qaranlığa qonaq gəlir. İnsan qaranlıqdadı. Buna görə də o işığı sevir. Yaxud belə də deyə bilərəm : İnsan işıq saydıqlarını sevir.
Ağalar Məmmədov "Aşma" kitabından