kitabin her bolumunde farkli suclar islemis insanlarin hikayeleri var ve bu kitapta psikiyatr/yazarin amaci sanirim "insanlar ne kadar buyuk suclar islerse islesin onlar da icten ice aslinda bizim gibi insanlar" perspektifini bize kazandirmak. fakat ben bu insanlara bu perspektiften bakmak istiyor muyum emin degilim. bir pedofiliyi, bir tacizciyi, bir katili anlamak, "aslinda o da soyle birisi" demek istiyor muyum? aslinda hayir. dolayisiyla kitap bana pek hitap etmedi. ama tabii ki psikolojik analizler okumak ve insan psikolojisini anlamak hosuma giden bir sey o yuzden kitabi merakla okudum. aklimi kurcalayan bir baska konu ise bu insanlarin hikayelerinin herkese acik paylasilmasi ne kadar etik? bu durumlar hosuma gitmese de ilgiyle okudugum bir kitap oldu
Sonsöz
Yazar demiş ki;
Umarım bu kitap biterken, temiz havanın ve özgürlüğün değerini bilerek yaşamına dönen okur, "kötülük" dediğimiz şeye yönelik bakış açısını değiştirmiştir. Aslında kötülük, neredeyse güzellik gibi, nesneden çok, o nesneye bakan kişi hakkında fikir veren bir terimdir. Bir dahaki sefere "kötü kalpli bir canavar" hakkında bir haber veya film izlediğinizde, farklılıklarımızdan çok, benzerliklerimizin olduğunu bilerek onlara yeni bir bilinçle bakmaya başarabilirseniz bu kitapta anlatılan acı ve şiddet öyküleri amacına ulaşmış demektir.
Tam da yazarın söylediği gibi farklı bir bakış açısı kazandıran, okuru (beni) mutlu eden bir kitap olmuş. Dili ve anlatımı konusunda emeğine sağlık...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Tanıdık Şeytan
"Acımızı dönüştürmezsek başkalarına aktarmamız kaçınılmazdır."
“Tanıdık Şeytan” kolay akan, hikâye gibi okunan bir kitap değil. Daha çok zihni zorlayan, insanın içini kurcalayan bir anlatımı var.
Bu kitap biraz fazla soğuk, analitik ve sert kalıyor. Karakterle bağ kurmuyorsun, bir hikâyeye kapılıp gitmiyorsun; daha çok klinik gözle anlatılan durumları okuyorsun. Bu da “akmıyor” hissini yaratıyor.
Bir kitabı yarıda bırakmak başarısızlık değil, kendini tanımak.
Belki başka bir zaman, belki hiç…
Okuma keyfi bir sınav degil; bir sığınak...
Yılın 100. Kitabı olduğu ve okuma hızımı epey yavaşlattığı için bu kitap hakkında birkaç cümle söylemek istiyorum.
Öncelikle psikoloji ve psikiyatrislerin bizzat yazdığı kitapları hem gerçek hikayeler olduğu için hemde "neden?" Sorusunu hep canlı tuttukları için okumayı çok seviyorum. Ülkemizde özellikle Gülseren Budayıcıoğlu nun kitaplarını severek okudum
Bu kitabı bir YouTube videosunda görüp aldım ve güzel olacağını düşündüm ama olayları danışanlardan değil, doktordan dinlemek hoşuma gitmedi. " Bana biraz ailesinden bahsetti" cümlesi gibi cümleler bende bir duygu uyandırmadı. Bu kitap sisteme ve yürütülen politikalara biraz eleştiri ve işi anlatmak için yazılmış gibi geldi
Külün içinden yeni doğan hayat kısacası bu PHÖNIX Faktörü .
Hayatımızda başımıza gelmiş yada gelecek olan kriz durumlarına karşı gerçek hayattan alınmış örnekler ile bu kriz durumunda toplum ne diyor tarzıyla hareket etmenin yanlışlığı bir yana krizi aşacak şekilde en etkili tepki yöntemleri ile krizi hafifletmek ve üstesinden gelmeyi anlatıyor .
Gerçeğin farkına varmak, kutlamaya değerdir..Psikoloji
Dr. Gwen Adshead, uzun yıllar adli psikiyatri alanında çalışmış bir uzman olarak, toplumun en korkutucu gördüğü kişilerin -cinayet işlemiş, saldırganlık göstermiş ya da toplumun tehlikeli kategorisine koyduğu bireylerin- zihinlerine kapı aralıyor. 
Tanıdık Şeytan, Adshead'in klinik deneyimlerinden derlediği vaka öykülerinden oluşuyor. Ancak bunlar birer suç hikâyesi olmaktan çok daha fazlası: her biri suçun arkasındaki insanı, travmaları ve kırılma noktalarını anlamaya yönelik bir psikolojik yolculuk niteliğinde.
Adshead, kitabı boyunca "şiddeti anlamak, onu mazur göstermek değildir" fikrinin altını çiziyor. Amacı, suçluları aklamak değil; toplum olarak neden korkunç şeyler yapan insanları sadece canavar ya da şeytan diye etiketlediğimizi, bu yaklaşımın bizi hem anlamaktan hem de çözüm üretmekten nasıl alıkoyduğunu göstermek.
Kitapta şiddet uygulamış kişilerin hikâyeleri var: cinayet, çocuk istismarı, aile içi şiddet, saldırganlık. Ama anlatımda odak, suçun vahşeti değil, failin geçmişi, psikolojisi ve yaşadığı travmalar. Okurken kimi zaman rahatsızlık duydum. "Bu insanları anlamak istemiyorum" dedim. Ama Adshead tam bu noktada anlamak, affetmek değildir diyor. Tanıdık Şeytan psikolojiye, insan zihninin karanlık tarafına meraklı olanlar, "İnsan kötü doğar mı yoksa kötü mü olur?" sorusunu sorgulayanlar için aydınlatıcı bir eser..
Tanıdık Şeytan, Adshead'in klinik deneyimlerinden derlediği vaka öykülerinden oluşuyor. Ancak bunlar birer suç hikâyesi olmaktan çok daha fazlası: her biri suçun arkasındaki insanı, travmaları ve kırılma noktalarını anlamaya yönelik bir psikolojik yolculuk niteliğinde.
Adshead, kitabı boyunca "şiddeti anlamak, onu mazur göstermek değildir" fikrinin altını çiziyor. Amacı, suçluları aklamak değil; toplum olarak neden korkunç şeyler yapan insanları sadece canavar ya da şeytan diye etiketlediğimizi, bu yaklaşımın bizi hem anlamaktan hem de çözüm üretmekten nasıl alıkoyduğunu göstermek.
Kitapta şiddet uygulamış kişilerin hikâyeleri var: cinayet, çocuk istismarı, aile içi şiddet, saldırganlık. Ama anlatımda odak, suçun vahşeti değil, failin geçmişi, psikolojisi ve yaşadığı travmalar. Okurken kimi zaman rahatsızlık duydum. "Bu insanları anlamak istemiyorum" dedim. Ama Adshead tam bu noktada anlamak, affetmek değildir diyor. Tanıdık Şeytan psikolojiye, insan zihninin karanlık tarafına meraklı olanlar, "İnsan kötü doğar mı yoksa kötü mü olur?" sorusunu sorgulayanlar için aydınlatıcı bir eser..