Bahri
@nasreddin
"Artık yaşayacak bir şey kalmadı Sulhi Bey. Bundan sonraki günleriniz hatırlamakla geçecek."
52 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Başka bir benliğim olduğuna kendimi inandırmam gerekiyordu; o çalışkan, hiçbir işten kaçmayan, azimli, zorluklarla boğuşmaya her an hazır, gülmesini, eğlenmesini, kiminle ne konuşacağını bilen adamdan ibaret değildim. Bütün bunlara kaptırıp gitmemek için bir set oluşturuyordum, ama o setin öbür yanındaki parçam da hükmetmemeliydi bana. Onunla da varacağımız bir yer yoktu, bir denge kurmuştum kendimce. Gideceği yere kadar gider diyordum, (Kendime daha çok güveniyormuşum demek) Başarının neden olduğu böyle bir yanılgı var -bunun yanılgı olduğu o yaşlarda kavranmıyor genellikle- bir yerde bir şeyleri başardığını düşündükçe her alanda, her yerde ipleri elinde tutabileceğini, oralarda da başarılı olacağını sanıyorsun, oysa daha çok geçmişteki başarısızlık ve yenilgileri görmezden gelmeyi başarmış oluyorsun sadece.
Sayfa 143
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Boş kalırsam eksik parçamı hissedebilirdim, galiba bundan kaçıyordum, iyi kötü bir denge tutturmuş gibiydim, bozulursa ne yapacağımı bilemiyordum. Ya çıkıp geziyordum iş arkadaşlarımla ya da evde kitaplara veriyordum kendimi. Bu okuduklarımın ne işe yarayacağını bilmiyordum. Okuduklarımı tartışacağım biriyle yollarımın kesişme ihtimali yok gibiydi. Şehirde bir yerlerde bunları okuyanların bir araya geldikleri yerler vardı mutlaka, buralardan söz edilen yazılar, gazete haberleri gözüme ilişiyordu. Onların yanında işteki gibi olamazdım, bunu seziyordum, paranteze aldığım eksik parçam ona uygun gördüğüm köşede durmaz, kendisini göstermek isterdi. Saçmalıklar karşısında daha tahammülsüz olurdum orada, işteyken gülüp geçtiklerim, birinin kendisini çok önemsemesi, hava atanlar, hasbelkader bir konuda kendisini yetiştirmiş, sonrasında da bildiklerini başkalarını hor görmek için kullananlar ummadığım kadar artırabilirdi tepemi. Muhtemelen sakladığım yerde durmasını istediğim yanım öne çıkmaz, isyan etmek, kavga çıkarmak için atılmazdı, ama bu kez de kendi içimde kaldıramayacağım bir gerilimi, benzerlerimden uzak durma çabamı.
Sayfa 142
Bazı olaylarınsa öncesi, sonrası var, kendisi yok -gibi. Defterin boş sayfalarından birine "Eylül'le güzel günlerimiz" diye bir başlık atamam mesela, olmadığından değil, ama duygusu kalmamış o yılların, dolduramam altını.
Sayfa 135
Dalgın mıydı, çok mu dikkatliydi bilemedim, sabahları karşılaştığım başka insanlardan farklıydı gene de -belki de kuruyorum, bu yapayalnızlığın içinde günler geçtikçe her şeyi kurduğumdan kuşkulanır oldum, peşinden eskiden böyle değil miydi? diye soruyorum.
Sayfa 129
Kımıltısızlaşıp öyle sessizce kalakaldığımda Eylül, ne düşündüğümü, dalıp nereye gittiğimi sorardı önceleri, cevap alamadıkça ya da verdiğim cevaplardaki üstünkörülüğün farkına vardıkça vazgeçti.
Sayfa 102