Posta Kodlarının Ötesinde...1000Kitap
Zadie Smith’in NW Londra (NW) romanını okumak, benim için düzenli, steril ve haritası çizilmiş bir şehrin caddelerinde yürümek değil; Londra’nın o arka sokaklarında, kimliklerin, dillerin ve kültürlerin birbirine çarparak kıvılcımlar çıkardığı o devasa kaosun tam ortasına fırlatılmak gibiydi. Smith, o modern, ritmik ve adeta caz müziğini andıran deneysel kalemiyle beni öyle tekinsiz ve bir o kadar da canlı bir dünyanın içine çekti ki, sayfaları çevirirken metnin değil, doğrudan o caddelerin nabzını tutuyormuşum gibi hissettim.
Bu kitap benim gözümde, sadece Londra’nın "NW" (Kuzeybatı) posta kodunda geçen bir mahalle hikâyesi değil; modern insanın o bitmek bilmeyen sınıf atlama çabasının, aidiyet krizinin ve geçmişinden kaçmaya çalışırken kendi köklerine takılıp düşmesinin sarsıcı bir panoraması. Çocuklukları aynı yoksul mahallede geçen ama büyüdükçe hayatın onları bambaşka sınıflara, bambaşka maskelere savurduğu Leah, Natalie, Felix ve Nathan üzerinden, Zadie Smith aslında hepimizin o ortak trajedisini anlatıyor: Ne kadar uzağa gidersen git, büyüdüğün o sokaklar zihninin bir köşesinde hep seninle gelir.
Yazarın o çok sesli, sinematografik ve dilin sınırlarını zorlayan deneysel üslubu beni en çok büyüleyen şey oldu. O, düz bir anlatıyı reddediyor; kısa mesajlar, tabelalar, bilinç akışları ve sokak jargonlarıyla öyle dinamik bir metin inşa ediyor ki, okurken kendinizi bir metropole sıkışmış, nefes nefese bir koşunun ortasında buluyorsunuz. Smith, karakterlerinin iç dünyasındaki o çelişkileri, o "her yere ait olup hiçbir yere ait olamama" sancısını anlatırken asla yargılayıcı bir dil kullanmıyor; aksine, o modern şehrin acımasız dişlileri arasında sıkışan insanlığımızı tüm çıplaklığıyla önümüze koyuyor.
NW Londra’yı bitirdiğimde, içimde hem o çok kültürlü, kalabalık ve
spoiler icerir !!
Acıların Hükümdarı bitti ve bende bittim. Kitabın başından sonuna kadar karakter işleyişi o kadar güzeldi ki her güvendiğim kişide bende ihanete uğramış gibi hissettim. İlk başta çok beğenememiştim birinci kitaba kıyasla çünkü ben Irıthel’den devam edeceğini sanıyordum Euria’ya o yüzden sıcak bakmamıştım ama okudukca çok hoşuma gitmeye başladı, küçüklüğümden beri savaşçı prensesleri çok sevmişimdir bu yüzden tahminimden kısa bir sürede kalbimi çalmayı başardı. Kalbimi diğer çalan ise Nathan oldu. Kitabın başından sonuna kadar evlenmelerini çok istemiştim ve Fenrisle her yakınlaştığında Euria’ya çok sinirlendim ama kitap bir kez daha kimseye güvenmemek gerektiğini sert bir dille ifade etti bana. Güven demişken Kalisa karakterinden de bahsetmek istiyorum ona da ilk başta çok sinir olmuştum. Dediğim gibi Yağmur karakterleri öyle bir işlemiş ki Euria kime güvense ona güvendim, Kalisa Euria’yı kurtardığı zamanda da çok mutlu olmuştum sonunda demiştim Nathan’dan başka kızın yanında duran biri var diye düşünmüştüm ama Kalisa da güven duygumuzu herkese vermememiz gerektiğini gösterdi.
Karakter gelişimi konusunda da harika bir kitaptı Euria’nın intikam ateşini okurken iliklerime kadar hissettim. Yan karakterlerin önemsiz olduğunu düşünenler içinse bu kitapta yan karakterler o kadar önemliydi ki özellikle Zedy, Nathan’in nasıl biri olduğu daha önceden bilinse Zedy yaşasa nasıl olurdu acaba diye düşünmeden de edemedim. Olay örgüsü çok güzel işlenmişti, ilk kitapta Irıthelde aşık oluyordu fakat aşk onu güçlendirmişti bu kitapta Euria aşık oluyor fakat aşk onu güçsüzleştiriyor savunmasızlaştırıyor. Çokça bunun gibi karşılaştırmalarda yaptım aklımda. İnsanın sevdikleri için neler yapabileceğini bu denli okumak ve okurken acaba bende yapar mıydım hissi uyandırmak da bence kolay
Reklam
Yazardan okuduğum ilk kitaptı keşke daha önce okusaydım dedim. İçimden kendime bol bol sövüyorum. Kesinlikle reading slump kurtarıcısı ve romantik türünü seviyorsanız tam size göre. Ama şöyle de bir şey belirteyim çok soft bir hikayee allahh okurken şeker gibi oluyorsunuz. Bir de ben sahte sevgililik mevzusunu çok seviyorum, aynı zamanda iki karakter en başta birbirlerinden çok hoşlanmıyordu bu da beni çekti. Nathan çok tatlı bir çocuktu, Riley içinde yapmayacağı bir şey yoktu. D&D oyunu sahnelerini okurken eğlendim ve yüksek ihtimalle sizde çok eğleneceksiniz. Hoshiko iyi bir arkadaştıı onunla Riley sahnelerini okumak güzeldi. İkisinin çok iyi arkadaşlıkları olduğu belliydi. Birbirlerini anlayıp her şekilde destek oldular. Ben Riley ve babasının iliskilerini toparlamalarına açıkçası mutlu oldum. Hikayenin atmosferi güzel okurken sizi sıkmıyor ve gayet akıyor. Okurken bol bol kahkaha atacaksınız ve eğleneceksiniz. Romantik kitapları seviyorsanız mutlaka bakın. Kitap size istediğiniz her şeyi veriyor aile, arkadaslık ve sahte sevgililik bağıçok iyi dedim kaç defa ama cidden öyleydi.
Bugün bir anne olarak kendimi çok tükenmiş hissettiğim bir gündü. Çocuğumu, arada sırada onun bir diğer ebeveyni olduğunu hatırlayan canım eşime bıraktım (eşimi seviyorum ama bu cümleyi tüm anneler anladı bence) Biraz kendimle kalmaya ihtiyacım vardı; kitabımı kaptığım gibi kendimi doğaya attım.
Ve tam 14. sayfada bu cümle karşıladı beni:
"Çocuğun olduğu yerde sessizlik olmaz."
Bu kitap resmen benimle konuştu! Sizce de bu sihir değil de ne? En derin yalnızlığımızda rehberlik eden kitaplara öyle ihtiyacımız var ki... Bu bölümü bitirdiğinizde, çocuklarınızın hayatınıza kattığı her bir ses için içinizden binlerce kez şükretmek gelecek, eminim.
Hadi gelin, birlikte okuyalım!
Bu kitabı okudunuz mu veya listenize aldınız mı?
Bizimle konuşan bu sayfaların içinden kalbinize en çok dokunan cümleleri yorumlara yazın, harika bir anne-baba dayanışması başlatalım.
Çocuklarımızı büyütürken yalnız olmadığımızı hatırlamaya ihtiyacımız var. İzin verelim kitaplar elimizden tutsun, izin verelim el ele verelim. Hem kendimiz hem de yetiştirdiğimiz nesiller için birlikten kuvvet doğsun!
Profilimdeki linkten Instagram'a beklerim. Kitap incelemelerimin görsel ve video içeriklerini Instagram hesabımda paylaşıyorum.
Olmak İstediğim Ebeveyn Büyütmek İstediğim Çocuk - Uzman Gözüyle Bir Annelik HikayesiEinat Nathan · Timaş Yayınları · 202242 okunma
AĞIR SPOILER!!
Abi Wisteria serisine kusulan bu yoğun nefreti anlayamıyorum. Yazarın ilk iki yazdığı kitap olduğunu düşünürsek hem AH hem de VO gayet iyi kitaplardı ve yani o kadar nefretin sunulması biraz haksız ve ayrıyeten çoğu kişinin bunu bir popüler kültür olarak gördüğü için yaptığını düşünüyorum, kişisel görüşüm elbette.
Kitaba gelecek olursak plot twistleri gayet güzeldi. Fenris'inki tahmin edilebilirdi çünkü biz Fenris'in güvenilmez olduğunu zaten biliyorduk. Ama hem okurun hem de Euria'nın güvenini kazanmayı başarmıştı. Peki Nathan?? Yani gerçekten yaptıkları şeyler affedilmez şeylerdi ve yani hiç affedeceğimi zannetmiyorum. Yaptıklarında haksız olmasını bırak tam bir nankördü. Sen benim kaç yıllık arkadaşımsın ve bu ihaneti yapıyorsun, ayrıyeten bu benim hem o anımı etkileyecek hem de gelecekte bana kötü etkileri olacak. Ve Eira'ya yazık edildiğini düşünüyorum ve Nathan'ı affetmeme sebeplerimden biri bu.
Şimdi karakterlere geçelim. Euria gerçekten çok iyi yazılmış bir karakter ve biz nadir bir şey olan kötü karakterin hikayesini de seride okumuş olduk, hem de onun gözünden. Ayrıca Euria'nın ne tamamen nefret edilebilecek ne de tamamen sevilebilecek bir karakter olduğunu düşünüyorum. Ama tam ortada da değil. Öyle bir karakter yani, okuduğun her sayfada başka bir düşünceye kapılıyor ve neden öyle düşündüm ki diyorsun içten içe. Fenris ve Nathan da her ne kadar iğrenç insanlar olsa da gayet iyi yazılmışlardı ve Nathan bize gerçekten iyi biri olduğunu düşündürttü. Kalisa... Kalisam benim, gerçekten çok daha iyisini hak etti ve asla kötü biri değildi. Sürekli dengesiz ilerledi bir iyi bir kötüydü ama bu sonu hak ettiğini katiyen düşünmüyorum. Dane ve Delhin'in ikisi de çok minnoş insanlardı, yaptığı işi saymazsak. Zedy benim kitapta en sevdiğim karakter
Puan vermedi·272 syf.··
Beğendi
·2026 22. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 31 Mayıs 2026 00:00
️️️️️Gaming and Romance
#1 Aşk ve İhtimaller
☆ ☆ ☆ ☆ ☆
Kapağı gibi çok şeker, çıtır çerezlik bir lise romantik komedisiydi. Benim çok sevdiğim bir kitap oldu, herkes benim kadar bayılmayabilir ama kısa ve akıcı bir şeyler okumak isterseniz tavsiye ederim. Kitap boyunca oyun, film, kitap ve müziklerden bahsedilmesi de okumayı benim için daha keyifli bir hale getirdi.
Hikâye, Broadway’de yönetmen olmayı hayal eden müzikal tutkunu Riley ile D&D (Zindanlar ve Ejderhalar) bağımlısı Nathan ve arkadaşlarının etrafında dönüyor. Riley’nin yaşadığı bir olayın ardından ceza olarak babasının oyun dükkânında çalışmaya başlamasıyla da bu şirin hikâye başlıyor.
Reklam
Reklam