Emu Otori:3
@wonderhoy_emu
5 okur puanı
Mayıs 2026 tarihinde katıldı
Serinin en güzel kitabıydı bence, gerek sonu olsun gerek dinamikler olsun gerek yazım dili olsun. Sahneleri çok güzel ve uğraşılmış bir şekilde yazılmıştı. Ben birinci kitabı da oldukça sevmistim, o daha çok eğlence üzerine kurulmuştu hissettirdiği enerji olarak. Bu kitapta ise olaylar çok daha ciddileşti ve derinleşti. İliklerime kadar hissettim o verilen gerginliği, mutluluğu, üzüntüyü. 9 verdim ama aslında 9,5 bile denebilir, gerçekten çok güzeldi çünkü. Kendimi o kadar kaptırdım ki aralıksız okuyup bitirdim. Tam puan vermememin sebebi ise her ne kadar çok güzel olsa da öyle mükemmel diyerek en en tepeye koyabileceğim bir kitap olmaması, herkese seriyi tavsiye ederim, özellikle bu kitabı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Biraz spoiler vardır!!
Açıkçası ilk kitaptan sonra bu kitap için bir süre beklemiştim ancak kitap beklentimin epey altında kaldı. Kötü bir kitap mıydı? Hayır. Daha iyi bir potansiyele sahip miydi? Kesinlikle.
Öncelikle Deva'nın sırrı ortaya çıkmıştı yanlış hatırlamıyorsam ilk kitabın sonunda. Benim sonraki kitabı iple çekmemin asıl nedeni de oydu zaten. Ancak olay örgüsünün yazım şeklini çok beğenmedim. Gerek karakterlerin sohbeti, kişilikleri, gerek olaylar ve gelişme şekilleri bana çok yazılmış için yazılmış gibi ve yapmacık geldi. İlk kitap kesinlikle daha sürükleyici ve eğlenceliydi.
Ancak şöyle bir gerçek var ki kitap gerçekten neşeliydi ve sizi ister istemez güldürebiliyordu. Kötü bir zamandan geçiyorsanız eğer okumanızı tavsiye ederim çünkü gerçekten çok iyi geliyor.
Ayrıyeten yazarı çok seviyorum, imzasına gitmiştim ve çok minnoş biriydi. Genel olarak seriyi de seviyorum bu arada nefret kusmak gibi olmasın<3
AĞIR SPOILER!!
Abi Wisteria serisine kusulan bu yoğun nefreti anlayamıyorum. Yazarın ilk iki yazdığı kitap olduğunu düşünürsek hem AH hem de VO gayet iyi kitaplardı ve yani o kadar nefretin sunulması biraz haksız ve ayrıyeten çoğu kişinin bunu bir popüler kültür olarak gördüğü için yaptığını düşünüyorum, kişisel görüşüm elbette.
Kitaba gelecek olursak plot twistleri gayet güzeldi. Fenris'inki tahmin edilebilirdi çünkü biz Fenris'in güvenilmez olduğunu zaten biliyorduk. Ama hem okurun hem de Euria'nın güvenini kazanmayı başarmıştı. Peki Nathan?? Yani gerçekten yaptıkları şeyler affedilmez şeylerdi ve yani hiç affedeceğimi zannetmiyorum. Yaptıklarında haksız olmasını bırak tam bir nankördü. Sen benim kaç yıllık arkadaşımsın ve bu ihaneti yapıyorsun, ayrıyeten bu benim hem o anımı etkileyecek hem de gelecekte bana kötü etkileri olacak. Ve Eira'ya yazık edildiğini düşünüyorum ve Nathan'ı affetmeme sebeplerimden biri bu.
Şimdi karakterlere geçelim. Euria gerçekten çok iyi yazılmış bir karakter ve biz nadir bir şey olan kötü karakterin hikayesini de seride okumuş olduk, hem de onun gözünden. Ayrıca Euria'nın ne tamamen nefret edilebilecek ne de tamamen sevilebilecek bir karakter olduğunu düşünüyorum. Ama tam ortada da değil. Öyle bir karakter yani, okuduğun her sayfada başka bir düşünceye kapılıyor ve neden öyle düşündüm ki diyorsun içten içe. Fenris ve Nathan da her ne kadar iğrenç insanlar olsa da gayet iyi yazılmışlardı ve Nathan bize gerçekten iyi biri olduğunu düşündürttü. Kalisa... Kalisam benim, gerçekten çok daha iyisini hak etti ve asla kötü biri değildi. Sürekli dengesiz ilerledi bir iyi bir kötüydü ama bu sonu hak ettiğini katiyen düşünmüyorum. Dane ve Delhin'in ikisi de çok minnoş insanlardı, yaptığı işi saymazsak. Zedy benim kitapta en sevdiğim karakter
sonunu beğenemedim, biraz bayıcı.
abi Aslı'yı anlayamıyorum ya. iki kitap boyunca özgürlük de özgürlük dendi. Tugay'ın şöyle bir sözü vardı imkansızlıklar imkan dahilinde diye. Sonuç peki? Yoktu. İkisi de öldüler. Tamam demiyorum ki çiçekli böcekli bir son olmalıydı ama böyle bir son katiyen olmamalıydı. İkisinin yaşadıkları şeyler sonrası mutlu mesut yaşaması hayli imkansızdı ama ölmeleri gerekmiyordu yani. Kaçıp kendilerine yeni bir hayat kurabilirler ve yavaş yavaş travmalarını geride bırakabilirlerdi tamamen olmasa da. Ayrıca kitap bir yerden sonra çok baymaya başladı. 1000 küsür sayfa okumaya kesinlikle değmez. Ben yarıda bıraktım zaten, sonra yaşananları internetten baktım.
Ancak yazım dili olsun betimlemeler olsun dinamikler olsun kitap güzel yazılmıştı. Sadece senaryonun gidiş şekli bence güzel değildi ve kitap daha çok bittersweet bir son hak ediyordu. Kötü son olsun popülerite kazansın çok konuşulsun diye yazılmış gibi hissettirdi bence.