Keşke, resim sorunlarım, hayatımda karşılaştığım yegane sorunum olsaydı, aman ne iyi olurdu. Ama, benim daha çözmem gereken nice nice sorunlarım var, değil mi? Bu yüzden başım, bazen çok uzaklara çekip gidiyor. Sonra da, mantığım geriye dönüp beni bir güzel azarlıyor!!!
Acı çekmek iyidir. Acı çekmek benim gölgem gibi bir şey oldu. Sabahtan yanıbaşıma sokulur oldu. Her hareketimde beni takip ediyor. Sonunda, acı çekmeye alışıp ,onu sevmeye başlıyorum. Hayatım Bu tatsızlıklarını da mı sevelim, Allah'ım?
Bu düşünceler, beni ürpertiyor, korkutuyor. Giderek artan bu üzüntüleri kovmak gerek!