'Ama ben kendimi kaptırmadım. Benim bir yüzüğe veya evlilik cüzdanına ya da harika bir gelinliğe ihtiyacım yok. Önemli olan evlilik değil, hatta o hiç önemli değil. Önemli olan o söz. Bir insanın hayatının parçası olmasını istediğini bilmek. Birinin beni sevdiğini ve benim onun hayatının aşkı olduğumu bilmek. Bu yeterli olmakla kalmıyor, bu aynı zamanda her şeyden daha güzel.
"Bırak benim aslımı, sonumu... Şimdiki hâlime baksana sen, ki mim ben?"
Derviş,gayet sakin bir ses tonuyla
"Şimdiki haline de bakıyorum. Bıçak soksam karnına, kan ve pislik akar. Sırtındaki kürke gelince; bir ayı, bir ömür onu giydi ama, yine de ayılıktan kurtulamadı..!" deyivermiş.