Nazire Sultan
@naziresultan
Kapanmıyor. Ruhun aldığı hasar her kanaldan kendini hatırlatmayı sürdürüyor. Bakılan her nesnede, tanık olunan her sahnede, insan seslerinde, yüzlerinde bir ufacık ayrıntı ardından günlerce süren bir eziyeti film gibi sarıp sarıp baştan oynatmaya yetiyor. Bazen o ayrıntıya bile gerek kalmıyor. Artık ait olduğu bedenle birlikte hareket etmeyi unutan düşünceler alıp başını gidiyor, belaya bulaşıyor, kasvetle çöken bir güz mevsimi gibi, rüzgarı kıyıda köşede kalan tüm pislikleri tozutup savurarak ortalığı bulandırıyor.
Uzun zamandır beni bu kadar etkileyen bir roman okuduğumu hatırlamıyorum. Kitabı okurken kendimi o dönemin insanıymış gibi hissettim. Kitabı elimden bir türlü bırakamadım ve bir günde bitirdim. Olaylar o kadar gerçek ve o kadar bize ait ki.. Gözlerimi kapattığımda Gülden geliyor aklıma. Ayrıca 12 Eylül dönemini bir kadın yazarın kaleminden okumak ayrı bir tattı. Karakterlerin duygularının aktarımının gerçekçiliği, betimlemelerin naifliği, olaylar arası geçişlerin ustalığı çok çok güzeldi. En sevdiğim romanların arasında yerini aldı.
